«ضرورت مشارکت گسترده در انتخاب اعضای شورای شهر به هفت دلیل مهم»
 اسماعیل فقیهی: ۱-شهروندان محترم به خوبی واقفند که شهر ما مدتهاست که استحقاق ارتقاء را داشته است اما در نگاه و عملکردی به غایت تبعیض آمیز، سال های طولانی از این حقوق حقه خود برخوردار نشده است و طی این مدت از تمامی امتیازاتی که ارتقاء می توانست برای ما به ارمغان بیاورد محروم بوده است.

اسماعیل فقیهی: شهروندان آگاه و بافرهنگ شهر واقفند که شوراهای شهر و روستا از نقشی بسیار مهم و غیرقابل انکار در بهبود بخشیدن و سروسامان دادن به امور شهر برخوردارند. لذا واضح است که حضور گسترده و ضروری تک تک شهروندان می تواند در انتخاب اعضایی کارآمد، صاحب نظر، توانمند و صاحب صلاحیت بسیار موثر باشد. 

عنایت‌الله نامور: مختصات شعر محلی به زبان لارستانی * بحثی در نشست بهاری انجمن ادبی تائب اوز (مزرعۀ مرغزار- نوروز ۹۶) همان‌طور که دوستان اطلاع دارند، من همیشه روی زبان لارستانی، شعر محلی و ادبیات محلی تأکید دارم و هر بار که فرصتی پیدا کنم، سعی میکنم از آن استفاده…

مهیار ابراهیمی: …..اوز مانند ژاپن یک جزیره نیست (جزایر هم به‌تنهایی دوام نمی‌آورند) و نمی‌توان رونق آن را در تحلیل نهایی از رونق ایران جدا کرد. رونق هم یعنی سرمایه‌گذاری مدام و پیش رفتن با دانش و تکنولوژی روز دنیا در خدمت توسعه. توسعۀ ایران توسعۀ اوز است و برعکس.

عنایت الله نامور: از روزی که کرونا  عالمگیر شد یک سال می گذرد. از نوروز همه جا مقررات سخت گیرانه شروع شد و مدت دو ماه تقریبا خانه نشین شدیم. ولی از اواخر خرداد ماه باز به محل کارم برگشتم و تا کنون روزانه به سرکار می روم.
من شخصا برای جلوگیری از آلوده شدن به ویروس کرونا چه کار کرده ام؟

فروغ هاشمی*: توسعه و پيشرفت هر جامعه در گرو تحقق توسعه فرهنگي و پيش شرط بنيادي توسعه اجتماعي است. يکي از محورهاي اصلي توسعه و شايد اصلي‌ترين آن را بايد مشارکت فرهنگي دانست. اگربنا باشد توسعه فرهنگي تحقق يابد، بايد فرهنگ از وضعيتي که درآن به شکل کالايي لوکس مطرح است ،خارج شود و در دسترس همگان به ويژه گروه هاي محروم اقتصادي ،اجتماعي قرار گيرد.

مهیار ابراهیمی: گاهی وب‌گردی کاری است غریب؛ از جایی می‌آغازی و پایانش معلوم نیست. البته بیشتر وقت‌ها چنین نیست ولی گشت و گذار در اینترنت گه‌گاه به نتایج جالبی می‌رسد و این درست اتفاقی بود که هفته‌ی گذشته برای من پیش آمد.

عنایت الله نامور: در قسمت پیشین ما به معرفی تعدادی از بزرگان اوز در یک‌صد‌وپنجاه سال قبل پرداختیم. آن قسمت عمدتاً اختصاص داشت به افرادی که به‌نوعی در ادارۀ شهر نقش داشتند. این‌بار نیز در ادامۀ قسمت قبلی؛ به بخش دیگری از افرادی که در این مصالحه‌نامه به‌عنوان شاهد، بر حکم دادگاه شهادت داده‌اند پرداخته می‌شود؛ هرچندبعضی از آن‌ها در ادارۀ شهر ممکن است نقش اداری خاصی نداشته باشند.

یوسف منصوری: دانشمندان رشته‌های علوم انسانی همواره میان دو مقوله تمایز قائل می‌شوند: «واقعیت» و «ادراک افراد از واقعیت». بگذارید با یک مثال آغاز کنم. در یک برهه از زمان ممکن است آمارهای خودکشی افزایش زیادی داشته باشد. برای تحلیل این پدیده به دو شیوه می‌توان عمل کرد:

علی‌اصغر سیدآبادی: شاید آخرین کنسرت استاد شجریان در تهران بود؛ سال ۱۳۸۶. آن وقت‌ها در روزنامه اعتماد ملی بودیم. قرار گذاشتیم ویژه‌نامه‌ای برای کنسرت در روزنامه منتشر کنیم، با گفت‌وگویی بلند با استاد. پیشنهاد دادیم چند عکس خاص هم منتشر کنیم، یکی از دوستان بزرگوارش، عکس‌های زیادی در لپ‌تاپش داشت. عکس‌ها را که مرور می‌کردیم، عکسی چشمم را گرفت.