آذین احمدی/ پیام اوز: طی روزهای اخیر همگی به نحوی با مسئلۀ سرشماری عمومی نفوس و مسکن درگیر بوده‌ایم. برخی از ما تنها شاید چند لحظه‌ای مأموران را درب منزل خود، محله و یا در خیابان دیده‌ایم و برخی دیگر به‌صورت مستقیم در این امر مشارکت داشته‌ایم.

ابراهیم احمدی: هفته جاری که به عنوان هفته کتاب و کتابخوانی وتکریم کتابدار نامگذاری شده بود رو به پایان است. برای کتاب عبارات مختلفی شنیده ایم و در این هفته ازسوی رسانه ها و سخنرانان و… بیش از پیش این عبارات تکرار شد. امید است این عبارات زیبا در عمل مورد استفاده قرار گرفته و به همین هفته نیز منحصر نگردد.

پس از چاپ و انتشار مقاله« بنی آدم….اعضای یکدیگرند؟» به قلم خانم مینو محمود پور در نشریه شماره ۵پیام اوز، متنی بدون ذکر نام نویسنده در این مورد خطاب به نویسنده وسردبیر نشریه قبل از ارسال برای مخاطب متن، در فضای مجازی منتشرشد. اگر قبل از انتشار آن متن در فضای مجازی،آنرابا ذکر نام نویسنده برای نشریه ارسال می گردید، پیام اوز از آن استقبال کرده و در شماره بعد نشریه ( در همان صفحه)به چاپ می رساند.

پیام اوز(شماره ۵): با تصویب شورای سیاست گذاری نشریه، برگزاری میزگرد با عناوین مشخص با حضور کارشناسان و علاقه مندان و انعکاس آن درنشریه در دستور کار قرارگرفته است.
به مناسبت فرا رسیدن هفته کتاب و کتابخوانی و موضوع ویژه این شماره از نشریه، میزگرد کتاب و کتاب خوانی با حضور خانم ها:

آفتاب لارستان/ نیما نبئی: صدای ضجه ی مادران و ناله های سوزناک کودکان، حکایت از عمق فاجعه ای می نمود که هر لحظه، گوشه های دردناک تازه ای از آن منتشر می شد. تأثیر ناشی از مشاهده ی تصاویر غیر حرفه ای و لرزانی که به لطف بسط فضای مجازی، به سرعت در این دهکده ی جهانی، دست به دست می شد، شاید روزها و هفته ها ذهن هر انسانی را معطوف می نمود و بی اغراق، تماشای بسیاری از آن ها موجب جراحت عمیق احساس بود.

هادی صدیقی/ پیام اوز: سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران بزرگ‌ترین سرشماری‌ای است که از سال ۱۳۳۵ تا سال ۱۳۸۵ هر ده سال یک بار در ایران انجام می‌گرفت و از سال ۱۳۸۵ این سرشماری با بازه زمانی ۵ سال یک‌بار انجام می‌شود.

فروغ هاشمی/رئیس نمایندگی فرهنگ وارشاد اسلامی اوز:
ای بی خبر بکوش که صاحب خبر شوی/تا راهرو نباشی کی راهبر شوی
قلم به دستان را توانی است برای خدمت به جامعه و مسئولیتی بزرگ و انعکاسی از تمام آن چه که اتفاق خوب و بد جامعه است و فلسفه ای عمیق که مفهوم بغرنج و پیچیدگی را درک می کند و باز بر دنیایی پیوند می زند که درهم تنیدگی زایش و میرش به تراوش مغزهایی بستگی دارد که مخابره می کند

هادی صدیقی/ پیام اوز
جان نباشد جز خبر در آزمون
هر که را افزون خبر، جانش فُزون
جان ما از جان حیوان بیشتر
از چه؟ زان رو که فزون دارد خبر (مولوی)
جامعه‌ای را در نظر بگیرید که در آن هیچ نشریه‌ای منتشر نشود، از تلویزیون، رادیو و اینترنت خبری نباشد و زندگی بدون وجود هرگونه رسانه‌ای ادامه داشته باشد.

سرمقاله نشریه پیام اوز/ابراهیم احمدی : با گسترش تکنولوژی به‌ویژه تکنولوژی ارتباطات و رواج عبارات: دوران «انفجار اطلاعات « و «دهکدۀ جهانی»، «رسانه «از یک ضرورت در زندگی، به جزء جدایی‌ناپذیر زندگی‌مان تبدیل شد. اگر زمانی اخبار و اطلاعات سینه به سینه یا از طریق صداوسیما و نشریات مکتوب منتقل می‌گردید، امروزه شاهدیم تکنولوژی ارتباطات به ویژه نرم‌افزارهای موبایلی بیشترین نقش را در انتقال اخبار و اطلاعات دارند و اخبار به سرعت کهنه شده و جذابیت خود را از دست می‌دهند.

نوشاده نوشادي:
“نه حاضرم دیگران را به زحمت بیندازم و نه خود را در حد تکریم و تجلیل می دانم و پیشنهاد می کنم از هزینه های تجلیل من در سایر امور فرهنگی استفاده شود.”
سخنان بالا معرف محمد رفيع ضيايي؛ شخصیتی است که پرورش یافته جامعه ی هنری است.