دهۀ فجر یادآور روزهای ماندگار درتاریخ و جغرافیای سیاسی ایران

کرامت‌الله بلوچی: دهۀ فجر یادآور روزهای ماندگار وفراموش‌نشدنی در تاریخ ملت و جغرافیای سیاسی ایران است.
روزهای منتهی به پیروزی انقلاب ۵۷؛ انقلابی که بدون شک می‌توان آن را یکی از مهم‌ترین وقایع و رخدادهای نیمۀ دوم قرن بیستم ارزیابی نمود؛ انقلابی که به اعتقاد بسیاری ازکارشناسان سیاسی، معادلات منطقه‌ای را به‌طور کامل و جهانی را به‌طور نسبی در اقصی‌نقاط عالم تحت‌تأثیر خود قرار داد؛
انقلابی که با گفتمانی جدید و متفاوت با بسیاری انقلاب‌های جهان، در یکی ازحساس‌ترین مقاطع تاریخی و در نقطه‌ای ژئواستراتژیک از کرۀ زمین به وقوع پیوست؛
انقلابی که قبل ازحکایت داشتن از پیروزی یک ملت براساس قدرت وشوراجتماعی آنان،بایدآنرا نشان‌گر کارآمدی اندیشۀ دینی و نقش اثربخش ایمان و اعتقادات درتشکیل جنبش‌های آزادی‌خواهانۀ مردمی و پیدایش حرکت‌های فراجناحی اجتماعی و اصیل دینی دانست؛

انقلابی که بلندترین فریاد تاریخ مُعاصر یک ملت علیه نظام مستبدسلطنتی به رهبری عالمی روحانی و تأثیرگذار در ایران در عهد معاصر بود،وهرچندتا قبل از آن شاهد انقلاب‌های دیگری بوده‌ایم،امادربرخی از ویژگی‌ها این حرکت تحول‌خواه اجتماعی منحصربه‌فرد محسوب می‌گردد.
انقلابی که رهبری آن توانست با به‌کارگیری تمامی نیروهای آزادی‌خواه،تحول‌گراوظلم‌ستیزکه به دنبال تحولی اساسی مبتنی بر رفع ظلم، آزادی اندیشه بر مبنای برابری انسان‌ها فارغ ازرنگ و نژاد و مذهب بودند به پیروزی برساند.هرچند نگاه عمیق خود به‌عنوانپایه‌گذار و طراح این تحول بزرگ(که بعدها با عنوان بنیان‌گذار انقلاب مطرح شد) و جمعی از همفکران، شاگردان و همراهان وی پایه‌گذاری انقلابی بر مبنای بینش عمیق توحیدی و الهام‌گرفته از انقلاب سرخ حسینی بود،امادیدسیاسی و بینش اجتماعی وی ایجاب می‌نمود برای رسیدن به پیروزی و شکست حکومت خودکامۀ شاهنشاهی، از تمامی نیروهای مبارزوفعال در عرصۀ اجتماع که افکارشان از لحاظ ایدئولوژیک متفاوت با رهبران اصلی انقلاب بود نیزیاری گرفته و در اصطلاح دایره‌ایبزرگ‌تر و طیفی وسیع‌تر برای این پیروزی طراحی نماید.
بدین لحاظ درکمتر مقطعی از تاریخ شاهد پیروزی انقلابی چنین قاطع وبا حرکت‌های صرفاً مردمی بوده‌ایم.انقلابی که ارزش‌هایی همچون مبارزه با سلطۀ بیگانگان،استقلال واقعی کشور،احترام به کرامت‌های انسانی،رفع ظلم و تبعیض و بی‌عدالتی،عقلانی فکر کردن در حوزۀ معرفت دینی، بازگشت به هویت ایرانی اسلامی، مقدم داشتن نفع جمعی به منافع فردی، از بین بردن منفعت‌طلبی و سوءاستفاده‌های شخصی در هر شکل صورت گرفت،
وعدالت اجتماعی در ابعاد مختلف (ایجاد زمینۀ رشد مادی و معنوی انسان‌ها) وحدت فی‌مابین گروه‌های اجتماعی و پیروان دیگر ادیان و مذاهب به‌منظور عزت‌بخشی به جمیع ایرانیان و در نهایت احیای فرهنگ و تمدن اسلامی ایرانی و رسیدن به حیات طیبه در اصل حاکمیت الحاد،ازاساسی‌ترین اهداف آن به شمار می‌رفتوبرای وصول آن (بنیان‌گذارش امام خمینی) نام جمهوری اسلامی را برای آن پیشنهاد داد که در حقیقت برای دست‌یابی بدان ارزش‌ها لازم است این دو اصل جمهوریت و اسلامیت همواره موردتوجه واقع گردد.
و اینک ما در آستانۀ سی و هشتمین بهار پیروزی این انقلاب قرار داریم؛ انقلابی که با گفتمانی جدید و هویتی اخلاقی پابه عرصۀ وجودگذاشت.
درطلیعۀ این دهۀ تاریخی، فرصتی مغتنم حاصل شده است تا اندیشمندان، تحلیل‌گران و نویسندگان در ارزش‌ها، آرمان‌ها و اهدافی که این انقلاب برای آن‌ها به وجود آمد، بررسی نمایند که تا چه حد به آن‌ها دست یافته‌ایم و اکنون در کجای این مسیرطراحی‌شدۀتحول‌خواه تاریخ قرار داریم.