سخنان شیخ محمد صالح انصاری در نشست رئیس جمهور با علمای اهل سنت

در آستانه میلاد پیامبر نور و رحمت دکتر حسن روحانی رئیس جمهور دیروز( ۲۱ آذر)  با جمعی از علمای اهل سنت کشور دیدار کرد. دراین دیدار شیخ محمد صالح انصاری مدیر مجتمع دینی فرهنگی امام شافعی اوز و دبیر ائمه جماعت اهل سنت جنوب  فارس یه ایراد سخنرانی پرداخت. گزیده سخنان شیخ انصاری دراین نشست  را باهم مرور می کنیم.

خوشحالم که در جمع علما و فرهیحتگان به ویژه جناب اقای دکتر روحانی رئیس جمهور محترم حضور دارم. به دلیل محدودیت وقت مطا لب در ۲ موضوع خلاصه شده از دیدگاه قرآن بیان می دارم.

قطعا هر امتی در آرزوی رسیدن به سعادت است. پیامبر ابراهیم در بدو تاسیس مکه روبه درگاه خدا کرده و حاجت خود و امت خویش را از خدا می طبد و در آن جا ۲ چیز را دراولویت قرار می دهد. یکی امنیت و دیگری وفور نعمت. و بعد از آن از خدا معرفت خواسته، و در ادامه مدیریت و پیامبری را از خدا می خواهد تا مردم را به سوی حق و حقیقت هدایت کند.به عبارت دیگر نعمت امنیت و وفور نعمت با درک و معرفت کامل می شود که این ۳ به مدیریتی برای هدایت به  سوی حق و حقیقت نیاز دارد.

امنیت و وفور نعمت به فرمان قرآن کریم مستوجب بندگی خداست. خدا در سوره قریش می فرمایدکه باید پرستش کنم پروردگار این خانه را، که آنان را اطعام کرد بعد از گرسنگی و ایمان داد بعد از خوف. اما آن عبادت و بندگی که پروردگار بندگان خود را به سوی آن می کشاند، باید عبادتی گروهی باشد نه بندگی فردی. شعار مومنان این است : که خدایا تو را می پرستیم و از تو استعانت می خواهیم.

از شرایط این بندگی جمعی تعاون و مشارکت بین مردم است. خدا می فرماید: درکار نیک با هم مشارکت و تعاون و همکاری داشته باشی(تعاونو علی البر و التقوی).امتی که دست به تعاون می زنند امتی است که خدا در سوره توبه می فرماید: زنان و مردان مومن اولیای یکدیگر هستند ، امربه معروف می کنند و نهی از منکر،  نماز اقامه می کنند،  زکات می دهند و از خدا و رسولش اطاعت می کنند و پروردگار آنان رامورد رحم قرار می دهد.اما وقتی عبادت و بندگی روح جمعی به خود نگیرد و انسان از تعاون و مشارکت باز بماند این عبادت و این زندگی جز ناکامی چیز دیگری نیست.

ما اهل سنت براین باوریم که در سایه زندگی جمعی ، امنیت ، وفور نعمت ، معرفت و شناخت و مشارکت و تعاون که قرآن ما را به سوی آن ها فرا خوانده می توان به اقتدارملی پر عزتی دست پیدا کنیم. آن اقتدار ملی که هیچ کس احساس غریبی و بیگانگی نکند و همه ملت در آن شریک وسهیم باشند. برای رسیدن به آن اقتدار ملی باید ۲ نکته مورد توجه قرار گیرد:

۱-مسئولیت پذیری ۲- مشارکت دهی و این ۲ مطلب خواسته ماست.

این ۲ موضوع نیز به وضوح در قرآن مشاهده می کنیم. وقتی می بینیم پیامبر موسی در آن زمان که آواره و غریبی بیش نبود به خانه شعیب پناه می برد. اما بعد از مدتی در خانه شعیب به خدمتگزاری مخلص و خدوم تبدیل می شود. زیرا دررفتار پیامبر شعیب ۲ ویژگی می بیند. او را مسئولیت پذیر می بیند. پیامبر موسی قصه زندگی خود را برای پیامبر شعیب تعریف می کند که چقدر مورد تعقیب و ظلم دشمنان به خصوص فرعون قرار می گیرد. پیامبرشعیب مسئولیت او را می پذیرد و اعلام می کند که مطمئن باش از چنگ مردمان ظالم نجات یافته ای. پیامبر موسی را در امور خانه و زندگی خویش مشارکت می دهد و می گوید من می خواهم یکی از دخترانم را به عقد تو درآورم تا تو سال ها مشغول خدمت شوی. ۲اصل مسئولیت پذیری و مشارکت دهی.

آری نتیجه تحقق این اصل مسئولیت پذیری و مشارکت دهی اقتدار ملی همراه با عزت و بزرگواری است.