ضرورت تقویت اطلاع رسانی در سال پایانی

ابراهیم احمدی/پیام اوز: با برگزاری هم‌زمان انتخابات ریاست‌جمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا در خرداد ۹۲ و شروع به کار دولت یازدهم و شوراهای اسلامی چهارم، سومین سال فعالیت دولت تدبیر و امید و شوراهای چهارم به پایان رسیده و سال پایانی این دو نهاد آغاز می‌گردد.

 دولت یازدهم که با شعار تدبیر و امید، قوۀ مجریه را در دست گرفت، توانسته است امید و ثبات را به جامعه برگرداند؛ در امور بین‌الملل با تیم مذاکره‌کنندۀ قوی و مسلط در مقابل ۶ قدرت جهانی از حقوق ملت ایران دفاع کرده و برجام را به تصویب برساند؛ فضا را برای فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی بازتر کرده، تورم را مهار و از حدود ۴۰ درصد در سال ۹۲، به زیر ۱۰ درصد در سا ل ۹۵ برساند و… . اما در مواردی مانند ایجاد رونق اقتصادی، رفع بی‌کاری و برخی از وعده‌های سیاسی و اجتماعی خود چندان موفق نبوده است.

آن چه اما بیش از همه مهم‌تر جلوه می‌کند، اطلاع‌رسانی ناکافی از خدمات دولت است که باید در سال پایانی بیش‌ازپیش به آن توجه شود. علاوه بر قوی کردن تیم اطلاع‌رسانی، لازم است به سخنگوی دولت به‌عنوان وظیفه‌ای مستقل از ریاست سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی نگاه کرد. پایش عملکردها و ارزیابی آنان بر اساس برنامه‌ها و وعده‌های رئیس‌جمهور به رأی‌دهندگان، و بیان محدودیت‌ها، از دیگر مواردی است که باید مد نظرقرارگیرد، تا هم مردم بتوانند در انتخابات آینده تصمیم عقلایی بگیرند، هم در مقابل تبلیغاتی که روزبه‌روز شدت می‌گیرد، دولت بهتر بتواند از عملکرد خود دفاع کند.

شورای اسلامی شهر اوز نیز شرایطی مشابه دولت یازدهم دارد. شورای چهارم شهر اوز که همزمان با دولت تدبیر و امید فعالیت خود را آغاز کرده، نقاط قوت و فرصت‌های خوبی را برای پیشرفت و توسعۀ شهر فراهم کرده است. در مشارکت نیروهای مردمی در قالب یاوران شورا، شورای محلات و سایر گروه‌های مردمی به‌خوبی عمل کرده است. خیابان‌ها و کوچه‌ها، مبلمان شهری و فضای سبز نسبت به قبل تغییر محسوسی کرده و برای جلب مشارکت سرمایه‌گذاران تلاش شده است. زیرساخت‌های شهری کامل‌تر شده، در مناسبت‌ها و فرصت‌ها از حقوق شهروندان دفاع شده است، اما علاوه بر ناکامی در ارتقای بخش به شهرستان به‌عنوان مطالبۀ اصلی مردم (به دلیل سیاست‌های دولت یا ناکارآمد بودن فعالیت‌ها) و عدم استقرار برخی ادارات یا ارتقای آن‌ها، به نظر می‌رسد شورای اوز نیز مانند دولت تدبیر و امید در اطلاع‌رسانی عملکردها و خدمات خود قوی عمل‌نکرده و بسیاری از شهروندان از تلاش و پی‌گیری‌های شورا بی‌اطلاعند و آن را به حساب کم‌کاری و قصور شورا می‌گذارند. با دعوت از نگارنده به عنوان یکی از اصحاب رسانه در جلسه‌ای که در پایان خرداد در شورا برگزار شد، به‌عینه شاهد تلاش و دل‌سوزی و دغدغۀ برخی از اعضای شورا و شهردار بودم و به سهم خود آن را منعکس کردم.

شورای شهر در ماه‌های اخیر جلسات خود را نیمه‌علنی کرده و با دعوت از برخی شهروندان یا درخواست آنان برای شرکت در جلسه، تلاش می‌کند جلسات خود را اصطلاحاً شیشه‌ای کند. ضمن تقدیر از این اقدام شورا، به نظر می‌رسد این اقدام لازم است اما کافی نیست؛ زیرا اگر شورا مصمم به اطلاع‌رسانی و علنی کردن جلسات است، باید اصحاب رسانه بدون محدودیت یا دعوت قبلی امکان حضور در جلسات را داشته باشند، تا هم فعالیت‌ها را بازتاب دهند و هم به‌عنوان نمایندگان افکار عمومی پرسش‌ها را مطرح و پاسخ‌ها را به شهروندان منعکس کنند تا بتوانند نقش پل ارتباطی بین مردم و مسئولین را بهتر ایفا کنند.

۳ سال از عمر شورای شهر گذشته و شهروندان حق دارند فعالیت و عملکرد موکلین خود را شفاف‌تر ببینند، بشنوند و بخوانند، تا در انتخابات شورای پنجم بتوانند بهتر تصمیم بگیرند. شاید بتوان عدم تحقق ارتقا را به سیاست‌های دولت نسبت داد یا استقرار ادارات را به بعد از ارتقا موکول کرد، اما عدم فعالیت متوازن همۀ اعضای شورای شهر، برگزار نشدن جلسات پرسش و پاسخ منظم شورا با مردم، توقف یا پیشرفت کُندِ برخی از پروژه‌ها، مشکلات مالی شهرداری و… نیاز به اطلاع‌رسانی قوی‌تر، پایش و ارزیابی فعالیت‌ها و اصلاح برخی رفتارها و عملکردها دارد که شورا و شهرداری در سال پایانی نباید از آن غافل باشند.