ردپای خواص در تضعیف جایگاه و استقلال شورا

امیررضارضایی: از امام عارفان، امام مشارق و مغارب، حیدر کرار، علی بن ابیطالب رضی الله عنه به مالک اشتر در بخشی از نامه ۵۳:

(خواص جامعه همواره بار سنگینی را بر حکومت تحمیل می کنند. زیرا در روزگار سختی، یاریشان کمتر و در اجرای عدالت از همه ناراضی اند، و در خواسته هایشان پافشارتر و در عطا و بخشش‌ها  کم سپاس‌تر و به هنگام منع خواسته ها، دیر عذرپذیرتر  و در برابر مشکلات کم استقامت تر می باشند. در صورتی که ستون های استوار دین که اجتماعات پرشور مسلمین و نیروهای ذخیره دفاعی، عموم مردم می باشند، پس به آنها گرایش داشته و اشتیاق تو با آنها باشد)..

مطلب ناب فوق، فقط بخشی کوچک از کلام یک راهنما و هدایتگر بزرگ اجتماعی و برای مسئولین جوامع است که سراسر زندگی خویش را با چالشهای فراوان گذراند…

چراغ هدایتی برای مسئولین حکومتی از بالاترین رده تا همین شهر کوچک ما، در گستره اقلیم بزرگ ایران…

اینجا شهرستان اوز.. و شهر اوز و سخن حول شورایی که تازه وفقط یک ماه از شروع به کارش گذشته است..

شورایی نشسته بر صندلی هایی که چندین سال متوالی، صدای تنش و اختلاف از درون آن، گوش شهروندانش را آزار می داد.. و انگشت اتهام به سوی هیچ فردی از اعضای سابق نیست که تک تک افرادش از محترمان این جامعه بوده و هستند و تخریب جایگاه و منزلت آنان، امری ناپسند است… 

سخن از شورای یک ماهه کنونی و برخاسته از آرای آزاد مردمان این شهر است که انتخاب کردند تا جمعی واحد و معتمد برای مردم شوند…

مگر اعتماد، رسمیت و قانونی‌تر از این گونه رای گیری و انتخاب از طرف آحاد مردم، می تواند باشد ؟

دیگر چگونه این مردم باید فریاد بزنند که فقط شما پنج عضو شورا، صدا، وکیل و معتمد قانونی ما مردمید؟ 

در این یکماه از انتقال شورا، صدای نرم  و آرام و امیدوارکننده و بدون تنش از  تعیین مدیریتها ومسئولیت‌های درون شورایی به گوش می رسد که گویا به مذاق  برخی خواص این جامعه شهری خوش نیامده و سخنانی همچون : شورای بی مشورت، شورای بی تفاوت نسبت به نظرات نوابغ..شورای نرسیده به خودباوری…و و و…

و این را اضافه کنیم به تهدیدات برخی مسئولین گروهای مجازی در نحوه کار شورای جدید…

فقط یکماه…

یک ماهی که گویا عده ای خواص و نیز محدودی از عوام؛ فرمان بدنه شورا را ، از مایملک خویش و خاصه برای حلقه اندیشمندان خویش می دانند و لاغیر.. 

گویا هنوز به درک فلسفه وجودی شورا و یا اختیارات شورا نرسیده اند…

گویا هنوز درنیافته اند که شورای شهر، برآمده از رای توده  مردم است نه برآمده از رای هیئت ها  و  انجمن‌ها،..

سیاسی کردن شورای مردمی در آغازین راه کنونی، پشت جملاتی دمکراتیک مثل:  عدم مشورت با نخبگان و غیره پنهان شده است که نخست اعضای شورای شهر باید بر آن واقف شده و هوشیار باشند…

گویا برخی خواص هنوز درنیافته اند که انتخاب شهردار، از اختیارات تام شوراست.. نحوه انتخاب نیز از همین اختیارات شوراست‌..

تصمیم گیرنده نهایی در موضوعاتی که قانون برای شورا تعریف کرده، از حقوق شوراست.. و شورا این اختیار را دارد که با هر طیف فکری مشورت کند و یا مشورت نکند…و این موارد برگرفته از شم سیاسی، دور اندیشی و ابتکار اعضای شوراست تا به ورطه فرسایش و تخریب نیفتد..

سیگنالهای مثبت و برخواسته از درون شورا، نشان وحدت و اتحاد در بین تک تک اعضای شورا  است ..

جایگاه و تنفس آرام این فضای  مهر و یکپارچگی شورای شهر در دوران جدید  پساشهرستان را، با عناوین خودبافته و تشکیلات موازی گونه و خودساخته با شورای مردمی و قانونی، خدشه دار نکنیم..

«این مطلب دیدگاه نویسنده است که در راستای انعکاس دیدگاه های مختلف منتشر شده و الزاما به معنی تایید مطلب توسط پایگاه خبری اوز امروز نیست.»