روز اوز؛ نماد دوستی، همبستگی و…. مهربانیست

به نام خداوند دوستیها و مهربانیها و به نام آنکه ازلی است و ابدی.

فاطمه رضایی: شهرمن « اوز» شهری با مردمانی خونگرم و پرمهر… مردمانی همچون کوهها پرصلابت، استوار و همچون نخل های سر برافراشته در دل کویری بی انتها در چشمان به انتظار نشسته باران.
سرفراز با دلهایی به وسعت آسمانها و زلالی آبهای برکه هایی ایستاده در دل تاریخ این مرز و بوم.
امروز روز دیگری از روزهای خوب خداست، روزی که مردمانش بار دیگر میثاق اخوت و همبستگی خود را با کل
منطقه و کل ایران و جهان اعلام خواهند کرد.
امروز ٨ فروردین است. روزی که در تاریخ این مرز بوم به نام روز اوز به ثبت رسیده است تا بار دیگر پیکره وجودی شهرم با تمام خوبیهای مردمانش دستان پرمهر سایر همسایگانش را به گرمی فشرده تا بدانند آنچه تا کنون بوده و خواهد بود دوستی ها، همبستگی ها و حرمتهایی بوده است که این مناطق را منحصر به فرد کرده است.
ریشه و تنه شهرم که با شاخ و برگهایی از جنس مردمانی از جنس نور، پرمهرتر از خاکهای سیراب شده بعد از باران را می ماند که دور تا دور این شهر را همچون نگینی در برگرفته اند. تا در حوادث روزگار این درخت بی یاور نماند. این درخت هم چه خوب می داند با عشق به شاخ و برگش است که ماندگار می ماند. پس عشقش را خالصانه به شاخ و برگهایش می دهد و همچون جان شیرین دوستشان خواهد داشت. شاخ و برگهای این درخت همان شهرک های هستند که در دل کوههایش نماد وحدت را سر می دهند. شهرک هایی همچون؛ شهرک کهنه ، شهرک توحید، قلات، اسلام آباد، کوره، بیدشهر ، هیرم، گلار، هود، فیشور، محلچه ، هستند که همچون چتری پر مهر این پیکره را همچون جان شیرین در میان خود گرفته اند تا در طوفان روزگار همچون پنجه هایی در هم فرو رفته او را در میان خود گرفته تا هیچ طوفانی نتواند این مشت را از هم باز و پیکره وجودی آن را بلرزاند.

اوز شهر خشوم . خاکت را توتیای چشم خود کرده تا بدانی فرزندان خاک پاکت برای نام و آوازه ات در هر سرزمینی که باشند نام ات را بلند و با افتخارتر از هر زمان دیگری صدا خواهند زد . هرجا ردپای از همت و سخاوت باشد نام تو در کنارش همچون نگین می درخشد.
امروز ٨ فروردین، سالروز سالی که با افتخار این روز را ، به نام روز اوز در دل تاریخ به یادگار خواهیم گذاشت تا بر سالهایی که می گذرند سندی باشد بر عزت این سرزمین . سرزمینی که عاشقانه او را دوست خواهیم داشت.
سپاس ویژه داریم از کسانی که بی مدعا شالوده این روز را پی ریزی کردند. روز اوز با نام موزه مردم شناسی اوز عجین شد و دقیقا روزی به نام روز اوز نامگذاری شد که روز افتتاح موزه مردم شناسی اوز بود.
٨ فروردین ۱۳۹۱ افتتاح موزه و ٨ فروردین ۱۳۹۲ به نام روز اوز ثبت شد.
لازم می بینم به نمایندگی از طرف خود و همه همشهریان خوبم، تبریکات صمیمانه ام را به حضور شخصی تقدیم کنم که خالصانه و با تمام سختیهای پیشرو تلاش کردند تا مجموعه ای بنام موزه که یکی از افتخارات اوز می باشد را دایر کرده و راه اندازی کنند. تبریکات صمیمانه مان تقدیم به جناب مهندس بازرگانی موسس و مسئول موزه مردم شناسی و صاحب ایده نامگذاری روز اوز کرده، تا بدین ترتیب خستگی این سالها را با یک خداقوت جبران کرده باشیم.
و باز سپاسم را حضور کسانی که در طی این سالها یار و یاور این مجموعه بودند.
و بار دیگر قدردانی ام را تقدیم می کنم به حضور تمام بازماندگان مرحوم حاج رئیس سوداگر که با دراختیار قرار دادن خانه جد خود کمک بزرگی در راه اندازی این موزه کردند . جا دارد درود بفرستیم به روان پاک حاج رئیس سوداگر و روح مرحومه دختر شهرمان فهیمه ملایی یکی از یاران خوب موزه .
روحشان قرین رحمت الهی و یاداش گرامی باد.
صحبتهای پایانی ام را با تخلص از شعر شاعره خوب شهرمان سرکار خانم سیلوانا سلمانپور به پایان می برم.
و اما … اوز شهر خشوم.. تا ادانش دل موز تا نانی؟
و یا… تا ادانش نور چشومش؟
حتما ادانش….
خدا نکوت که یک راز بی اسم تا مو اسره بکنام…
و یا خدا نکوت… اسم تا و ناپاکی و پلیدی آلوده بکنام.
چون تا از جونوم بهته اش و آروم جونومش .
پس از خدا مهه که همیشه پایدار بش.

اوز شهر خشوم ، دل مز تا نانی
اوز نور چشوم ، دل مز تا نانی
مبادا بی تا یک راز اسر بکنم
مبادا اسم تا آلوده بکنم
تا ماه و اخترش، تا کهکشونش
تا از جو بهترش، آروم جونش

پس در پایان با تمام وجودم می گویمت سرفراز مانی ای اوز..
پاینده مانی ای اوز..

روز اوز؛ روز نماد دوستی و همبستگی بر همه همشهریان عزیزم در سراسر دنیا مبارک باد

فاطمه رضایی
۸ فروردین ۱۴۰۰