ساندویچ

فریدون نامی: اینترنت و شبکه های مجازی دارای پیامدهای مثبت و منفی زیادی می باشند که می بایست با بالا بردن سطح آگاهی خود از نکات مثبت آن بهره برداری و از نکات منفی آن دوری کرد. بیان نکات فوق آنقدر زیاد است که در این مقاله نمی گنجند هر چند که مخاطبان کم و بیش در این مورد اطلاعی دارند اما با مشاهده و بررسی کامنتهای مخاطبین در سایتهای شهر اوز لازم دانستم بطور خیلی مختصر مواردی را یاد آوری نمایم که امیدوارم مورد توجه قرار گیرد.

با مرور کامنتهای موجود در سایتهای فوق الذکر متوجه می شویم که اشخاصی در سایتها بصورت ناشناس نظر می گذارند و قصد دارند موضوعی را منفی نشان دهند و از ترس اینکه مبادا ممکن است روزی این کامنت به نامشان لطمه بزند از نوشتن نام واقعی خود امتناع می کنند و در واقع خودشان به مخرب بودن نظراتشان واقف هستند و جالب اینکه با لحنی نازیبا به مدیران سایت هم تذکر می دهند و اصرار به بارگزاری همه نظراتی دارندکه احتمالا مدیران سایت به علل مختلف صلاح ندانسته اند درج کنند.

یقینا روش صحیح این است که پشت آنچه می ایستیم خود واقعی مان را نشان دهیم حتی اگر نسبت به نظرات و تصورات ما انتقاداتی بیان شود و این رفتار را به فرهنگ جامعه مان تبدیل کنیم.

انتقاد سازنده و بخصوص همراه با راهکار صحیح لازمه پیشرفت است و هیچکس بی نیاز از انتقاد و تذکر از ناحیه دیگران نیست و بدترین دوستان ما آنانی هستند که با چرب زبانی و دورویی با ما رفتار می کنند و عیب ما را از خودمان می پوشانند پس هوشمندانه انتقاد کنیم و صبورانه به انتقادها توجه کنیم.

در کامنت نویسی تکنیکی وجود دارد که ساندویچ نام دارد و لازم است آن را مد نظر قرار دهیم.

یک انتقاد به شکل سازنده مطرح کنیم(نان، محتوای اصلی ساندویچ) و سپس با یک تعریف کامنت را به پایان ببریم ( باز هم نان)

اساس این تکنیک مبتنی بر چگونگی مطرح کردن بحث برای موثر بودن آن است. مشخص است که اگر بهترین نظرات با لحن بد بیان شوند، کوچکترین تاثیر مثبت نخواهند داشت و بپذیریم که واقع بینی و نوشتن بدون غرض، تاثیر بیشتری بر روی مخاطبان دارد یعنی در واقع تمرین کنیم که ساندویچی عمل کنیم.