به مناسبت هفتم اردیبهشت ۱۳۳۹حمله«گرگ» ها به اوز/ نغمه سروده«مصری»فاطمه گل ضیایی/ فایل صوتی 

عنایت الله نامور: سروده های مناسبتی از قدیم در کل گسترده تاریخی لارستان رواج داشته است و علت آن هم ادبیات شفاهی است. بنا به این که زبان رایج در منطقه مکتوب نشده است، مثل بسیاری از نقاط دیگر سروده و نغمه و شعر بار خیلی چیز ها از جمله تاریخ را بر دوش می کشد. سروده و نغمه چون با دف خوانده می شود در یاد ها می ماند و همین ویژگی این را به وسیله ای تبدیل کرده تا به هر مناسبت مهمی که ذهن جامعه با آن درگیر است نغمه و سروده ای گفته شود. این گونه نغمه ها را می توان شعر « مناسبتی » نام نهاد .

نغمه « گرگه » همین گونه است. 

 سراینده آن « فاطمه گل ضیایی » معروف به مصری است. پدرش میر محمد رفیع و مادرش شاه جهان  مير مرد است. و لذا والدین مصری هردو از طایفه « میر » هاي اوز می باشند. مصری عمه آقای فاروق ضیایی است و نیز خواهر زن  عبد الرشید فانی هم از طرف مادری به حساب می آمد .

مصری نغمه های زیادی دارد كه اغلب آنها « مناسبتی » است. مثل « گل مخملی پامال بودای » و « لرد خیابون همش گل کاریه »  و…….

سروده های مصری فولکلوریک و عامیانه است و او نغمه سرایی را از کسی نیاموخته بود. حسی و حالی داشته و کلام را بر روی ملودی که در ذهن داشته جفت و جور می کرده است. نغمه هایش گاهی وزن و قافیه را به هم می ریزد و او در سروده هایش از کلمات فارسی و گویشی اوز به صورت مخلوط استفاده می کند. 

هدف ثبت واقعه است و حواشی دور و بر آن مناسبت و لذا چندان خبری از چهارچوب شعر در نغمه هایش به چشم نمی خورد .

سروده هایش برای پژوهنده تاریخ اوز اهمیت دارد. چرا که او در همان زمان که واقعه رخ داده و در ذهن مردم همان زمان آنچه که می گذشته را  همراه با ذکر نام ها واقعی ثبت کرده است. چیزی که الان بعد از شصت سال کمتر دز ذهن مردم باقی مانده است.

همین ثبت این جزئیات نغمه هایش را برجسته می کند. جزئياتي  که سرنخ جستجو به دست پژوهنده می دهد .

یاد و نامش گرامی باد .

 عنایت الله نامور -اردیبهشت ۱۳۹۹ – دبی

این سروده را با صدای آقای عنایت الله نامور از طریق فایل صوتی زیر می توانید بشنوید