زندگینامه پهلوان محمد امین زرنگار به قلم فایزه رضائی

به همت هیئت بدنسازی و پاور لفتینگ اوز طی مراسمی شامگاه ۳ مرداد از پیشکسوتان و ورزشکاران رشته های بدنسازی، مچ اندازی و زیبایی اندام تجلیل شد.

در بخشی از این مراسم که با نام یادواره شادروان محمد امین زرنگار در دانشگاه آزاد اسلامی اوز برگزار شد، زندگینامه این پهلوان اوزی که به قلم فائزه رضایی با همکاری زیبا حسین نیا تدوین شده بود توسط سینا نامی مجری مراسم قرائت شد. با هم این زندگینامه را مرور می کنیم. ( سایر برنامه های مراسم در بخش های بعدی منتشر می شود.)

محمد امین زرنگار فرزند رئیس عبدالرحمن زرنگار و عایشه فقیهی در ۲۶ / ۸ / ۱۳۱۲ در شهر اوز متولد شد.

 در سن ۹ سالگی به همراه حاج بابا زرنگار عموی خود به کشور هندوستان شهر بمبئی، نزد پدر خویش که در آنجا به تجارت مشغول بود عزیمت کرد. وی همزمان با تحصیل در مقطع دبستان، وارد حرفه وزنه برداری و پرورش اندام شد .اولین جام قهرمانی خود را در سن دوازده سالگی از دست ” پریتویراج کاپور ” پدر راج کاپور  هنرپیشه، کارگردان و تهیه کننده فیلم های سینمای هندوستان در سال‌های ( ۱۳۵۰ _۱۳۰۶ ه.ش ) (۱۹۷۱ _ ۱۹۲۷م) دریافت نمود.

محمد امین سال‌های ( ۱۳۳۸ _ ۱۳۳۰ ه.ش ) (۱۹۵۹_۱۹۵۱م ) برای چندمین بار پیاپی در مسابقات وزنه برداری و زیبایی اندام باشگاه های شهر بمبئی مقام های اول تا سوم را از آن خود نمود.

تیم باشگاهی (Marker Health Club )  با شرکت امین در مسابقات، سه بار قهرمان وزنه برداری باشگاه های بمبئی شد.

در سال های (۱۳۳۸_۱۳۳۷ ه.ش) (۱۹۵۹_۱۹۵۸م) در مسابقات وزنه‌برداری استان های کشور هندوستان در شهر پیتاله در استان پنجاب در گروه خروس وزن وزنه برداری به کسب مقام سوم نایل گشت. وی همچنین با قهرمان المپیک وزنه برداری جهان (۱۹۶۰ و ۱۹۵۶ ) در گروه خروس وزن، “چک چارلز وینسی” از کشور آمریکا قبل از مسابقه دوستانه میان تیم وزنه برداران استان بمبئی هندوستان و تیم وزنه برداران آمریکا در ورزشگاه بمبئی (۱۳۳۷_۱۳۳۶ه.ش) (۱۹۵۸_۱۹۵۷م) به رقابت پرداخت.

امین مقطع تحصیلی متوسطه را در رشته اقتصاد گذراند و تحصیلات دانشگاهی خود را در همان رشته در “داوِرز کالج  بمبئی” ادامه داد .

وی در رشته ورزشی وزنه برداری و پرورش اندام زبانزد خاص و عام گشته و تیتر اول روزنامه ها و مجلات آن زمان  به او اختصاص یافته بود. امین که در دو شهر معروف ” پونه ” و ” پَنجگِنی ” هندوستان بارها به مقام های اول، دوم و سوم دست یافته بود در شهر پونه به استخدام هیئت وزنه برداری آن شهر و سمت مربی گری دست یافت .

بعد از مدتی امین تصمیم گرفت جهت ادامه تحصیل و کار به کشور انگلستان عزیمت نماید به همین دلیل از سِمت مربیگری در شهر پونه استعفا و در مراسم باشکوهی که جهت تجلیل و وداع با وی ترتیب داده شده بود با بدرقه دوستان برای همیشه هندوستان را ترک نمود.

وی در لندن ضمن ادامه تحصیل در رشته اقتصاد و اشتغال به کار در کارخانه به ادامه فعالیت های ورزشی در یکی از باشگاه های معروف این شهر پرداخت. 

علاقه وافری که به جهانگردی داشت او را واداشته بود که به اکثر کشورهای اروپایی سفر کرده و تجارب ارزشمندی را در این سفرها کسب نماید.

در سال ۱۳۴۶ بعد از سال‌ها دوری از وطن برای دیدار با خانواده و بستگان به اوز سفر کرد. و بعد از مراجعت به لندن در سال ۱۳۵۰ طی سفری دیگر که بعد از ۴ سال به زادگاه خود داشت به خواست پدر و اطرافیان برای همیشه در این دیار ماندگار شد.

 بعد از گذشت چند سال به بیماری کلیوی مبتلا و دو بار مورد عمل جراحی قرار گرفت و از آنجایی‌که عشق به این حرفه با خونش عجین گشته بود دست از تمرینات وزنه برداری نکشید و با خرید میز، وزنه، میله و سایر وسایل  ورزشی این رشته، و چون نمی توانست بایستد با بستن کمربند به حالت خوابیده به تمرین ادامه می‌داد.

مردی بسیار با ایمان، اهل نماز، روزه و تقوا بود و ۵ وعده نمازهای شبانه روز را در مسجد به جا می آورد.

پیاده روی روزانه، مطالعه کتب علمی به زبان های انگلیسی و هندی (به زبان فارسی آشنایی اندکی داشت) در زمره علاقمندی های او بود. دانشجویان و دانش آموزان زیادی  برای ترجمه دروس انگلیسی به وی مراجعه می‌کردند که آموخته ها و تجارب علمی خود را با گشاده رویی به آنان می آموخت. 

سخاوت و منش پهلوانی از بارزترین خصایصش به شمار می‌رفت کمک به نیازمندان را وظیفه انسانی خود دانسته و همیشه در کارهای خیر پیشقدم بود. با قلب باسخاوت و دستان پرمهر خویش غبار حسرت و نداری را از دل دانش آموزان نیازمند با اهدای نوشت افزار و کمک هزینه تحصیلی می‌زدود.

محمد امین در سال ۱۳۹۴ درگیر بیماری شد و مورخه ۱۲ / ۱۰ / ۱۳۹۵ در میان آه و اندوه اطرافیان به سرای ابدی پیوست . 

یادشان گرامی و روانشان بهشت آشیان باد .

عیسی، انوشیروان و احمد برادران امین دارای تحصیلات عالیه هستند و خواهرانش فاطمه، اختر و خالده آموخته های خود در هندوستان (خیاطی ،گلدوزی و آموزش زبان انگلیسی ) را در شهر خود به بانوان آموزش دادند.