۱۱۲روز تا انتخابات مجلس دهم

ابراهیم احمدی : در شماره ۱۸۲ دو هفته نامه عصر اوز مطلبی تحت عنوان «۴ ماه تا انتخابات مجلس دهم »به قلم نگارنده به چاپ رسید. در زمان بررسی این نوشتار در شورای نویسندگان عصر اوز و پس از چاپ آن در نشریه و انتشار آن از طریق وب سایت های منطقه، برخی اعتقاد داشتند که گرچه کلیات موارد مطروحه در آن نوشتار درست به نظر می رسد اما واقعیت های انتخابات مجلس به ویژه در شهرهای کوچک بیشتر بر خصوصیات فردی نامزدها و مطالبات محلی استوار است تا مطالبات ملی و چارچوب وطایف نمایندگی. نگارنده در مطلب مورد اشاره اعلام کرده بود و اکنون نیز معتقد است که منکر ضرورت ییگیری مسایل حوزه انتخابیه نیست اما این موضوع نباید موجب غفلت نمایندگان مجلس از وظایف قانونگذاری و نظارت شود و تاکید بر اجرای وظایف اصلی نماینده از رسالت های مطبوعات است.

پیگیری مطالبات حوزه انتخابیه معمولا ملموس تر بوده، در مواردی شیرین و در مواردی که نشان از قصور یا عدم پیگیری نماینده دارد، برای موکلین تلخ است. در حوزه انتخابیه شهرستان های: لارستان، خنج و گراش، هر شهر، بخش و روستا مطالبات خاص خود را دارد که به خصوص در زمان های نزدیک به برگزاری انتخابات مجلس برجسته تر شده و بیشتر از گذشته مطرح می شود. بخش اوز نیز از این قاعده مستثنی نیست. اگر از هریک از آحاد جامعه در مورد مطالبات بپرسیم، مواردی را مطرح می کنند که ممکن است اشتراکاتی داشته باشند اما مطمئنا این مطالبات یکسان نبوده و متنوع هستند. معمولا قبل از برگزاری انتخابات نامزدها به افراد متنفذ جامعه مراجعه می کنند و یک سری وعده و وعیدها می دهند که شاید اکثرا قول های تبلیغاتی باشند تا تعهد به اجرای آن. اما بعد از انتخابات و ورود نماینده به مجلس نیز مکررا می شنویم که  شهروندان و حتی مسئولین محلی گلایه دارند که حضور نماینده مجلس در شهرها و روستاها، به شرکت در مناسبت ها و مراسم های رسمی محدود شده ولی برای پیگیری مطالبات حتی به تلفن آنان پاسخ نمی دهد ،چه برسد به آن که پیگیر مطالبات آنان باشد.

نگارنده معتقد است اگر بخواهیم پیگیری مطالبات و زمینه پایش و تحقق آن ها را فراهم کنیم باید از انتخابات گذشته درس بگیریم و به شفاهیات و وعده های نامزدها بسنده نکرده بلکه با بررسی و شناسایی نیازهای بخش در یک بازه زمانی حداقل  ۴ ساله، نسبت به تدوین آن ها اقدام کرد .

از چندماه قبل فعالیت پنهان و آشکار نامزدهای احتمالی آغاز شده است. اکنون که به قول برخی از خوانندگان، احزاب به ویژه در شهرهای کوچک فعال نیستند و به برنامه های نامزدها(در صورت تدوین و اعلام) نمی توان مطمئن بود، یکی از وظایف شوراهای شهر و روستا و گروه هایی که با اهداف مشترک برای این دوره از انتخابات فعال شده اند، بررسی، شناسایی و اولویت بندی نیازهای هر شهر و روستا با بهره گیری از افراد صاحب نظر و افکار عمومی و تدوین آن است. اگر مطالبات و اولویت هر شهر ستان ، بخش و روستا  از جمله  بخش اوز، مکتوب باشد و نامزدها، قبل از انتخابات و نماینده پس از انتخابات، به آن پای بند باشند، در حقیقت این مطالبات تدوین شده از یک سو معیار و مبنایی برای پیگیری مطالبات (که به علت گستردگی منطقه متنوع و شاید در مواردی فراموش گردد) بوده و از سو ی دیگر شاخصی برای ارزیابی عملکرد نماینده در مورد پیگیری مطالبات و راهی برای شفاف سازی امور است. از مزایای دیگر آن این که، با تدوین دقیق خواسته ها و ارائه آن به نماینده مجلس راه های توجیه هم بسته می شود.

ارتقای اوز شاید اولویت اول مطالبات مردمی بخش اوز باشد و حداقل از سال ۹۰ مکررا در جلسات متعدد شفاها مطرح  و مطالبه شده اما تا زمانی که ثبت نشود، نمایندگان مجلس(پس از انتخاب)  می توانند به دلایل مختلف از پیگیری آن سر باز زده و برای توجیه آن در شرایط زمانی و مکانی مختلف و در مواجهه با افراد و دیدگاه های مختلف، توجیهات متناسب با آن شرایط مطرح کنند. اما اگر این مطالبات ثبت شده باشد و پیگیر پاسخگویی مستند باشیم، نمی تواند بعد از گذشت ۴ سال، هنوز درجای اول و در هاله ای از ابهام  باشد ولی در حرف  از سویی بشنویم که  همواره این مطالبه دنبال و پیگیری شده است یا در جایی بخوانیم که ۹۹ درصد آن  در دوران نمایندگی من انجام شده است اما در عمل شواهد مستند و قانع کننده ای از پیشرفت این مطالبه ی اصلی مردمی و پیگیری از سوی مدعیان وجود نداشته باشد.