ارتقا با جامع‌نگری محقَّق می‌شود، نه تصمیمات جزیره‌ای

ابراهیم احمدی: ارتقای بخش اوز به شهرستان به عنوان یک مطالبۀ عمومی مردمِ شهر و بخش فارغ از دیدگاه‌های متفاوت همواره مطرح بوده است. در روزهای اخیر، اخباری امیدوارکننده که حکایت از گشایش در ارتقای بخش اوزاست، شنیده شد.

شهر و بخش اوز به فرهنگی بودن معروف است و انتظار می‌رود این ویژگی در رفتار، گفتار، عملکرد، تصمیم‌سازی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها نیزنمود عینی داشته باشد.

یکی از مصادیق رفتار و عملکرد هوشمندانه، پیگیری مواردی است که منافع عمومی در آن مطرح است و ارتقا شاید بارزترین آن باشد. در حقیقت انتظار می‌رود در این امور از یک‌سو نقاط قوت و ضعف و از سوی دیگر فرصت‌ها و تهدیدها را به‌خوبی بشناسیم و در تصمیم‌سازی‌ها و تصمیم‌گیری‌هاهوشمندانه عمل کنیم.

برای پیگیری ارتقا، کارگروهی تشکیل شد و از ابتدای شورای پنجم،نگارنده نیز به‌عنوان یکی از اعضای این کارگروه معرفی شدم، اما متأسفانه در این ۱۶ ماهی که از عضویتم در این کارگروه می‌گذرد، تاکنون فقط یک‌بار در ابتدای شورای پنجم تشکیل جلسه داده، شاید هم فقط یک‌باربنده دعوت شده‌ام.

با توجه به اخبار شنیده‌شده در روزهای اخیر در مورد ارتقا، پیشنهاد برگزاری نشست مشترک و کنار گذاشتن اختلاف سلیقه‌ها و تمرکز فعالیت‌هابرای بررسی همه‌جانبه و پیگیری منسجمِ ارتقا داده شد، اما گویا اختلافات آن‌قدر عمیق بود که نه‌تنها توافق برای برنامۀ مشترک امکان‌پذیر نبود،بلکه با نشست مشترک، گفت‌وگو و طرح دیدگاه‌های مختلف موافقت نشد. طبیعی است که دراین شرایط نه‌تنهاجمعی از اهالی مرکز شهرستان -که با جدایی اوز قبل از ارتقای شهرستان به استان موافق نیست- خواستۀ خود را در قالب طومار اعلام می‌کند،بلکه جمعی از اهالی فیشور نیز تقاضای الحاق به خنج را مطرح می‌کنند، زیرا ما نه‌تنهانتوانسته‌ایم برنامۀ مشترک برای دستیابی به هدف مشترک پیدا کنیم،بلکه اساساًگفت‌وگو و تحمل دیدگاه مخالف را نمی‌توانیم بپذیریم.

ارتقا یک مطالبۀ عمومی و مصداق منافع عمومی است، طبیعی است که با هم‌افزایی توانمندی‌ها، تحقق آن آسان‌تر و سریع‌ترمی‌شود. برخی اماهمچنان با توجیهاتی که باید با چراغ خاموش حرکت کرد و یا ترس از آن‌که شاید در گفت‌وگو، بررسی دیدگاه‌های مختلف و استفاده از توانمندی‌های دیگران،نقش آنان در تحقق موضوع کم‌رنگ‌شود، با آن مخالفت می‌کنند. اما باید دانست در این موضوع مهم فعالیت‌های انفرادی یا محفلی کارساز نیست و عواقب منفی برجا خواهد گذاشت. در حقیقت،«همه‌چیز را همگان دانند»، اما برخی هنوز به این باور نرسیده‌اند.

انسجام درونیِ بخش اوز و تقویت اعتماد عمومی روستاها به مرکز بخش، در همۀمواقع و موارد به‌ویژه در شرایط کنونی، ضرورتی انکارناپذیر است. جمعی از مردم فیشور، به هر دلیل که در این نوشتار مجال ذکرآن نیست، خواستار الحاق به خنج هستند.

دراین شرایط برای انسجام سایر روستاهای بلوک (از کهنه تا هیرم) چه‌ کرده‌ایم؟ آیا در تصمیماتی که گرفته‌ایم، به انسجام و وحدت درونی کمک نموده‌‌ایم، یا بر آن خدشه وارد کرده‌ایم؟

مدتی است که عملیات تسطیح جادۀمربط آغاز شده، اما متأسفانه گزارشی از آن برای افکار عمومی منتشر نشده است. موضوع جادۀ مربط یکی از مواردی است که باید در گفت‌وگوها بررسی و سپس دربارۀ آن تصمیم‌گیری شود، اما گویااعتقادی به گفت‌وگو وجود ندارد.دراین نوشتار فرصت بررسی این موضوع نیست و نمی‌خواهم به جنبه‌های اقتصادی، هزینه- فایده، امنیت و… ساخت این جاده بپردازم. پیشتردر «پیام اوز» مزایا و معایب ساخت جادۀ مذکور به بررسی گذاشته شد ودر نظرسنجی سایت اوز امروز به‌عنوان یکی از موضوعات مهم انتخاب گردید که در آن نظرسنجی، ۷۵ درصد کاربران با ساخت جادۀ یادشده موافق نبودند. اما در شرایط حساس کنونی ضروری است دست‌اندرکاران ساخت،به چند پرسش به‌ویژه از بُعدتاثیر ساخت جاده مربط در انسجام درونیِ بخش اوز و  موضوع مهمی مانند ارتقا پاسخ دهند.

آیا برای ساخت این جاده نشستی با روستاهای تابعه برگزار گردیده و دیدگاه‌های آنان لحاظ شده است؟ اگر نشست برگزار شده،دیدگاه آنان برای ساخت این جاده چه بوده است؟ اگر نشست برگزار نشده یا موافق نبوده‌اند، آیا این اقدام به انسجام درونیِ بخش و تحقق ارتقا لطمه نمی‌زند؟

به موضوع دیگر می‌پردازیم؛رئیس ادارۀ ورزش و جوانان اوز به‌عنوان یکی از مسئولین بومی با تحصیلات مرتبط و از اهالی روستاهای بخش است که بیش از ۷ سال است مشغول به خدمت می‌باشد و فعالیت‌های مؤثر وی در بُعد نظم‌بخشی به عرصۀ ورزش، پیگیری تأمین زیرساخت‌ها، افزایش هیئت‌های ورزشی، کسب مقام و عناوین و…روشن است. اکنون بعد از این‌همه سال تلاش و فعالیت افتخاریِ بدون حق‌الزحمه، جمعی پیگیر قطع همکاری وی دراین اداره هستند. بخواهیم یا نخواهیم، این موضوع نیز در اعتماد روستاها به مرکز بخش و انسجام درونی تأثیرگذار است. این اقدامات چه‌قدر مورد تحلیل قرار گرفته و مزایا و معایب آن بررسی شده است؟

موارد بالااز جمله مصادیق تصمیمات جزیره‌ای و دوری از جامع‌نگری‌اند که همواره- به‌ویژه در شرایط کنونی- به منافع عمومی و ارتقا آسیب می‌رسانند. راهکار آن نیزجامع‌نگری، گفت‌وگو، تحمل دیدگاه‌های مختلف، پذیرش بهترین پیشنهاد و پرهیز از خودشیفتگی است.