۴ ماه تا انتخابات مجلس دهم

عصر اوز/ابراهیم احمدی : در جمهوری اسلامی ایران انتخابات از جمله انتخابات مجلس شورای اسلامی، به ویژه برای کسانی که اعتقاد دارند از طریق صندوق آرا می توانند در سرنوشت خود دخالت کنند، از اهمیت بالایی برخوردار است و نمی توان و نباید از کنار آن بی تفاوت گذشت.

۲ ماه قبل نوشتاری به قلم همکار محترم آقای علی تیرزن با عنوان ” ۶ ماه تا انتخابات مجلس دهم” در دو هفته نامه عصر اوز به چاپ رسید. چه زود این ۲ ماه گذشت و اگر شهروندان برای رایزنی و شناخت: اولویت هاو مطالبات، نامزدهاو برنامه های آنان و…. پیگیری نکنند این ۴ ماه نیزمی گذرد و اسفند ماه که زمان برگزاری انتخابات مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری است، فرا خواهد رسید.

از یک ماه دیگر (آذر ماه) ثبت نام نامزدهای مجلس آغاز می شود و به مرور با نامزدهای احتمالی( قبل از تایید صلاحیت) آشنا خواهیم شد و فعالیت پنهان و آشکار نامزدهاو حامیان آنان برای جلب آرای مردم حوزه انتخابیه ازیک سو و تلاش گروه هایی که دارای منافع و اهداف مشترک هستند ازسوی دیگر، تشدید می شود که این نوشتار قصد ورود به این حیطه را ندارد.

آن چه این نوشتار درپی آن است تمرکز بیشتر بر وظایف نمایندگان در چارچوب قانون اساسی و در راستای تفکیک قواست. پس از گذشت ۳۷ سال از پیروزی انقلاب اسلامی ایران و در آستانه برگزاری دهمین دوره ی انتخابات مجلس شورای اسلامی شایسته است به وظایف نمایندگان مجلس به عنوان عضوی از قوه مقننه بهای بیشتری داده تا از این طریق مطالبات ملی و منطقه ای آحاد جامعه بیش از پیش محقق شود.

کل فصل ششم قانون اساسی در ۳۸ ماده (از ماده ۶۲ تا ۱۰۰) به اختیارات، صلاحیت ها و…. قوه مقننه پرداخته است که براساس اصل ماده ۷۱ : مجلس شورای اسلامی در حدود مقرر در قانون اساسی می تواند قانون وضع کند . آن چه تاکنون معمولا در حوزه انتخابیه شهرستان های: لارستان، خنج و گراش از سوی نامزدهای مجلس قبل از انتخابات و نمایندگان مجلس پس از انتخابات مطرح شده یا از سوی بخش عمده ای از مسئولین و مردم از نماینده مطالبه شده، بیشتر بر امور اجرایی، جاری و عمرانی تمرکز دارد که در حقیقت بخش اعظم آن از وظایف قوه مجریه و مسئولین محلی و منطقه ای است. این موضوع آن قدر رایج شده که نمایندگان مجلس نیز در گزارش عملکرد خود، اقدامات اجرایی که در طی دوران نمایندگی در حوزه انتخابیه با اعتبارات دولتی یا همت خیرین انجام شده به عنوان عملکرد خود تدوین و ارائه می دهند!

نگارنده معتقد است اگر نماینده مجلس با تحقیق، شناخت و بررسی کافی، پیگیر ارائه طرح های ملی ، کارآمد و موثر باشد از طریق تصویب قوانینی که به پیشرفت و توسعه کشور کمک می کند، می تواند به منطقه خود نیز یاری برساند. ضمن آن که با بررسی نقاط قوت و ضعف و فرصت و تهدیدهای منطقه، به جای پیگیری مقطعی، با ارائه طرح ها و رایزنی برای تصویب، می تواند توسعه متوازن و پیشرفت را برای مردم منطقه ملموس تر سازد.

به عنوان مثال با توجه به گستردگی پروژه های خیرساز در ۳ شهرستان حوزه انتخابیه، پیگیری تصویب طرحی در راستای تامین بخشی از اعتبارات پروژه های خیر ساز از اعتبارات ملی بسیار تاثیر گذارتر از چانه زنی برای جذب بودجه های محدود خواهد بود. دراین مورد با مثالی موضوع را روشن تر می کنم. در سال جاری آقای راه پیما هزینه ساخت بیمارستان جدید را متقبل شده که حدود ۲۰ میلیارد تومان هزینه خواهد داشت. برای ساخت دانشکده بهداشت اوز نیز آقای شرافت حدود ۵ میلیارد تومان متقبل شده است . اگر از اعتبارات دولتی با تصویب این طرح ، معادل هزینه های خیرین اعتبار تخصیص یابد، مبلغ ۲۵ میلیارد تومان فقط در عرصه درمان و آموزش پزشکی باید به اوز اختصاص یابد که معادل ۴ برابر اعتبار ۲ درصد نفت و گاز کل شهرستان و ۲۰ برابر اعتبار نفت و گازبخش اوز در سال ۹۴ خواهد بود. اگر این اعتبارات را درسایر عرصه ها محاسبه کنیم متوجه اهمیت موضوع و تحولی که با تزریق این اعتبارات به منطقه به وجود می آورد، می شویم. پیشرفت پایدار منطقه و متعاقب آن ترغیب خیرین به سوق نیات خیرشان به طرح های عمرانی و عام المنفعه منطقه نیز ازدیگر مزایای تصویب این طرح خواهد بود.

نظارت از دیگروظایف نماینده است که در بعد کلان و منطقه ای می تواند بسیار حایز اهمیت باشد اما این نظارت نباید حالت افراط یا تفریط به خود گرفته، یا ازآن بهره برداری جناحی شود. مشورت با نمایندگان در امور اجرایی و انتصاب ها لازم است اما دخالت مستقیم در امور اجرایی یا تهدید به استعفا در صورت عدم اجرای سلیقه ای خاص، نشان از افراط دارد و از سوی دیگر بی توجهی به قانون شکنی ها و اختلاس های متعددی که افشا شده و حکم قضایی نیز گرفته اند از تفریط و بی توجهی یا عدم نظارت خبر می دهند. بر اساس ماده ۷۶ قانون اساسی: مجلس حق تحقیق و تفحص در تمام امور کشور را دارد. نظارت نمایندگان عام است و می تواند در حوزه های مختلف باشد اما عملکرد آنان به ویژه در زمان رای اعتماد به وزرا، طرح سوال و استیضاح، پیگیری رعایت قوانین و جلوگیری از قانون شکنی، رعایت عدالت، دفاع از حقوق ملت و منافع حوزه انتخابیه زیر ذره بین است.

کسی منکر رسیدگی به امور حوزه انتخابیه توسط نماینده نیست اما اعتقاد برآن است که نمایندگان با بررسی و شناخت دقیق توانمندی ها و مشکلات منطقه از طریق ایفای وظایف نمایندگی، می توانند ماندگارتر به آن ها جامه عمل بپوشاند تا این که بخواهند به صورت موردی به حل موضوع بپردازند یا ماه ها وقت خود را صرف جابجایی یا انتصاب مسئول اجرایی نمایند.

به نظر می رسد پس از گذشت ۹ دوره از انتخابات مجلس شورای اسلامی، در انتخابات مجلس دهم بایدبه سمت برنامه محوری برویم و از فرد محوری بپرهیزیم. اگر مردم و رای دهندگان از نامزدها، برنامه مطالبه کنند، نامزدها نیز به سمت بررسی و شناخت بهترمسایل ملی و منطقه و برنامه ریزی در راستای ایفای وظایف اصلی خویش خواهند رفت که در آن صورت تاثیر نماینده های قوی و کار آمد در پیشرفت و توسعه کشور و منطقه بیش از پیش آشکار خواهد شد.