اگر امروز اقدام نکنیم، فردا دیر است

ابراهیم احمدی: پنجشتبه ۲۰ اردیبهشت فرصتی دست داد تا سفری کوتاه به شهرستان بستک داشته باشم. آن چه در این سفر ملموس بود، تغییرات و پیشرفت‌های شهرها و روستاهای طول مسیر بود که نباید به سادگی از کنار آن‌ها گذشت.

گرچه این تغییرات در مسیر حرکت ما در شهرلار چندان چشمگیر نبود، اما روکش آسفالت، المان سازی و پیاده‌رو سازی بولوار سرداران(کمربندی) گراش که اخیرا انجام شده، المان‌ها و خیابان‌های شهر خور، اماکن ورزشی هرمود، بهسازی فاریاب انوه، المان سازی در فتویه، خیابان، مساجد و المان‌های شهر بستک، بولوار سازی و روشنایی شهرجناح و جاده بین جناح تا کهتویه، رونق اقتصادی کهتویه و… همگی حاکی از تغییرات مثبتی است که اوز اگر خود را با این تغییرات هماهنگ نکند بیش از پیش از شهرها و روستاهای همجوار عقب خواهد افتاد. مدتی قبل از سکون و رکود شهرستان اوز در حوزه بهداشت و درمان نوشتم و اکنون ملاحظه می شود این رکود به حوزه‌های رفاهی، عمرانی و اقتصادی نیز کشیده شده است.

برای روشنایی شهراوز علیرغم حمایت نیکوکاران، همچنان نتوانسته‌ایم ناهماهنگی بین شهرداری و اداره برق برای این موضوع را حل کنیم. این موضوع باعث شده مطالبات ما نیز سطحی شده و ترمیم روشنایی در میدان امام شافعی را اقدامی بزرگ تلقی کرده اما در شهرستان بستک دیده می شود که بین جناح و کهتویه در بولوار عباسی حدود ۳۰۰ تیر برق، شب ها این بولوار را مانند روز روشن کرده است.

بین اوز و گراش علیرغم نصب تیر برق در چندین سال گذشته، شب ها این چراغ ها خاموش است و بی تردید موجب بروز تصادفات خواهد شد و برای روشن شدن آن چراغ ها اداره برق متولی آن را اداره راه و شهرسازی می داند و شاید بالعکس. پرسش این جاست که چرا این ناهماهنگی در شهرستان بستک دیده نمی شود و بین جناح و کهتویه شب تا روز چراغ روشن است و ادارات راه و برق به یکدیگر پاس نمی دهند؟! اگر در این باره محدودیت وجود دارد شهرستان بستک و اور و گراش تفاوتی ندارد.

کهتویه با جمعیتی محدود و داشتن چندین کبابی به مرکزی برای ورود مشتریان از شهرها و روستاها شده است و تا پاسی از شب شهر زنده و پویا است. کبابی که ما به آن مراجعه کردیم بالغ بر ۱۰۰ غرفه داشت که اگر مشتریان هر غرفه را متوسط ۵ نفر بر آورد کنیم در هر نوبت ۵۰۰ نفر مشتری دارد. اگر  هرغرفه هر شب ۳ نوبت  مشتری بپذیرد، حدود ۱۵۰۰ نفر در یک شب مشتری خواهد داشت. این ۱۵۰۰ نفر که فقط به یکی از کبابی ها مراجعه کرده‌اند و می توانند به سایر فروشگاه ها رونق بدهند به نحوی که ساعت ۱۲ شب سایر فروشگاه‌های کهتویه فعال بودند و فقط ما در این ساعت از فروشگاه لباس ورزشی ۳ میلیون تومان خرید کردیم و این یعنی رونق اقتصادی در شهری که مانند اوز جاذبه طبیعی ندارد اما توانسته‌اند مشتریان را به شهر خود جلب کنند.

اوز نیز با پیشینه تاریخی و فرهنگی خود می تواند راه پیشرفت را طی کند و حداقل از سایر شهرها و روستاها عقب نیفتد. ما در فضای مجازی فعال بوده و در آن فضا مطالبه گرهستیم و بعضا نیز همدیگر را زیر سوال می بریم اما در میدان عمل کمتر شاهد پیشرفت هستیم. با امید به آن که مسئولین و فعالان اجتماعی تمرکز خود را بر هدفگذاری، برنامه ریزی و عملیاتی کردن برنامه ها بگذارند، پیشنهادات و راهکارهایی که به نظرم می رسد اعلام کرده امید است با نقد و بررسی و هم افزایی حرکت به سمت تغییر و تحول در عمل را آغاز کنیم.

۱-عزم جدی و همگانی برای پیشرفت در حوزه‌های اقتصادی، عمرانی، رفاهی، بهداشتی درمانی، ورزشی و فرهنگی فارغ از جناح بندی‌های رایج شهر.

۲-تعیین کار گروه برای برنامه ریزی و پیشرفت در هر حوزه با استفاده از توانمندی و تخصص افراد و عدم دخالت در حوزه هایی که فاقد تخصص هستیم

۳-شناخت تقاط قوت و ضعف و فرصت و تهدید در هرحوزه

۴-تعیین چشم انداز هرحوزه و برنامه عملیاتی برای نیل به اهداف

۵-عملیاتی کردن برنامه های طراحی شده و پایش برنامه‌ها براساس اهداف.

۶-ارائه گزارش دوره‌ای از میزان پیشرفت هر کار گروه و چالش های آن.

پیشنهادات فوق چالش‌های خاص خود را خواهد داشت و به راحتی عملیاتی نخواهد شد اما وقتی دیگران می‌توانند مشکلات را پشت سر بگذارند ما نیز با خودگذشتگی و عدم اصرار افراطی بر علایق و دیدگاه‌های خود می‌توانیم از این آزمون سر بلند بیرون آییم. در مرحله اول می توان کارگروه های استقرار و ارتقای ادارات،  عمرانی، رونق اقتصادی، بهداشتی درمانی و ورزشی را با استفاده از کارشناسان مربوطه یا حتی استخدام افراد صاحب نظر را راه اندازی کرد و پس از بررسی اقدامات و نتایج، آن را گسترش داد.