استفاده از بازیکنان غیر بومی در مسابقات فوتسال آری یا خیر؟

ابراهیم احمدی: مسابقات فوتسال جام رمضان سال جاری شهرستان اوز؛ به عنوان یکی از باسابقه ترین مسابقات فوتسال جام رمضان، در سالن میر احمدی شهر اوز برگزار شد. در این مسابقات تیم فوتسال اوز جوان قهرمان شد، تیم ستاره سرخ اوز به مقام دوم رسید و تیم های شهید جعفریان کهنه و وحدت کوره مشترکا سوم شدند.

یکی از ویژگی های مسابقات سال جاری جام رمضان استفاده برخی از تیم ها از بازیکنان غیر بومی بود که شاید در نگاه اول توانست حضور بیشتر تماشاگران را موجب شود اما اگر از زاویه تاثیر حضور بازیکنان غیر بومی( که بعضا کل تیم و حتی سرپرست و مربی تیم  را شامل می شد) بر رشد فوتسال شهرستان بنگریم نیاز به تجزیه و تحلیل بیشتر دارد.

نگارنده اعتقاد دارد وقتی تمام بازیکنان تیمی غیر بومی باشند دستاورد آن شاید رسیدن به جام قهرمانی یا نائب قهرمانی و پرشور ترشدن مسابقات باشد اما از بعد دیگر موجب خواهد شد از یک سو بسیاری از بازیکنان بومی که منتظر رمضان و بازی در مسابقات جام بوده محروم شده و به عبارتی استعدادها سوخته شوند و از سوی دیگر هزینه حق الزحمه بازیکنان غیر بویم و پذیرایی از آنان به شهرستان تحمیل شود و  و پس از اتمام مسابقات بازیکنان به شهر خود برگردند. درصورتی که که اگر بخشی از این هزینه ها برای بازیکنان بومی و تیم ها خرج شود مطمئنا ثمرات بهتری نصیب فوتبال شهرستان خواهد شد.

وقتی این موضوع و پیشنهاد استفاده تیم ها از  بازیکنان محدود غیر بومی در راستای رشد بازیکنان بومی همگام با بازیکنان مطرح غیر بومی برای سال های آینده را با رئیس هیئت فوتبال شهرستان در میان گذاشتم، ایشان ضمن استقبال از این پیشنهاد گفتند: سیاست هیئت فوتبال نیز این نیست که استعدادهای شهرستان آسیب ببینند بلکه سیاست بر رشد استعدادهاست. وی افزود: سالیان گذشته نیز برنامه استفاده از بازیکنان محدود بوده اما به علت آزاد شدن حضور بازیکنان غیر بومی در شهرستان های همجوار و پرشور ترشدن آن مسابقات، جام رمضان شهرستان اوز شور گذشته را نداشت و مجبور به این نوع برنامه ریزی شدیم.

در اواخر رمضان فرصتی فراهم شد تا بازی های مرحله نیمه نهایی این مسابقات را از نزدیک ببینم. در بازی اول که بین تیم اوزجوان که بازیکنان اصلی آن غیر بومی بودند و  وحدت کوره که ترکیبی از بازیکنان بومی و غیر بومی بودند، تفاوت چندان محسوس نبود. این موضوع در بازی دوم که بین ستاره سرخ اوز که از بازیکنان غیر بومی و شهید جعفریان کهنه که همگی بازیکنان بومی بودند نیز بیشتر مشهود بود و بازیکنان بومی کهنه نشان دادند که از توانایی خوبی برخوردار هستند و فقط بعضا تجربه های بازیکنان غیر بومی باعث شد که تیم ستاره سرخ با نتیجه نزدیک ۳ بر ۲ به پیروزی برسد و حتی تیم کهنه ابتدا از ستاره سرخ پیش افتاد.  شنیده ها حاکی است که سایر تیم ها مانند نفت اوز نیز که از بازیکنان بومی استفاده کرده است در مقابل تیم هایی که از بازیکنان غیر بومی استفاده کردند از قبل بازنده نبودند و پایاپای جنگیدند.

نمی خواهم مطلب خود را با انتقاد صرف به پایان برسانم. پیشنهاد این است که در سال های آتی برنامه ریزی به نحوی باشد که هر تیم بتواند از ۲ بازیکن غیر بومی بهره ببرد تا همراه آنان بازیکنان بومی به ویژه نوجوانان و جوانان میدان دیده و صاحب تجربه شوند. شاید این موضوع نتواند شور و شوق و هیجان زیادی را در سالن ایجاد کند اما باید عقلانیت را فدای احساسات نکنیم و به فکر رشد فوتبال، شکوفایی استعدادها، و استفاده بهینه از هزینه هایی که از جیب مردم است، نیز باشیم.

در تحقق این گونه برنامه ها شاید هیئت فوتبال به تنهایی نتواند آن ها را عملیاتی کند و  همراهی تیم ها و دست اندرکاران تیم های فوتسال نیز ضروری است.