ما همه اهالی شهرستان اوز پاره یک تن هستیم

فرهاد ابراهیم پور: گرچه محل تولد هر یک از شهروندان به خودی خود نه امتیاز مثبت است و نه منفی، از دیر باز، مردم شهر اوز پذیرای همنوعان، هم مسلکان و هم مذهبان خود بوده اند و نه تنها با اهل سنت همبستگی داشته ایم که وحدت شیعه و سنی منطقه نیز زبانزده همه شهر و کشور بوده است و همه اقوام و مذاهب با زندگی مسالمت آمیز در اوز زندگی کرده و در خوشی و مشقت کنار هم بوده اند.‌

هیچ اوزی نمی تواند بگوید، من خالصم وصددرصد اوزی هستم و از بنیان، جد و آبادم از هزار سال پیش در اوز بوده اند.

مردم و شهر اوز از جابجایی های مختلف طی دویست سیصد سال گذشته اقوام و طایفه ها واز مهاجرت دیگران در این آبادی شکل گرفته است و کمتر آدم آگاهی پیدا می شود که اینرا نداند که: شیخ ها از کجا آمده اند و آخوندها از کجا. خواجه ها از کجا و کرامتی ها و ملاها از کجا آمده اند و رئیس و امیرها از کجا و دیگر اقوام اوز از کجا …. اگر هم نمی دانند بروند و صفحات ۵۶ و ۵۷ تاریخ دلگشای اوز نوشته شادروان حاج محمد هادی کرامتی را مطالعه کنند تا بیشتر دریابند.

اینکه بعضی ها برای خود اصالت تاریخی و چندین صد ساله و حتی هزار ساله اوزی برای خود جستجو می کنند دچار توهم هستند، مگر اینکه اینان خود را تافته جدا بافته بدانند یا فکر می کنند آنها از نژاد برتر هستند. چنین افرادی که توهم زیادی دارند در خیلی جاها پیدا می شوند و احتمالا در اوز هم پیدا می شوند که تاریخ و حیات و مراودات مردم را وارونه و دروغ جلوه دهند.

پس ما اوزیها از جمیع جهات و از جماعات مختلف هستیم و به این مکان نقل مکان کرده و ماندگار شدیم.

 اگر طائفه ای ۲۰۰ سال پیش جد و آبادش آمده اند اینجا، دیگری امکان دارد ۱۵۰ سال پیش، یا آن طائفه دیگر ۱۰۰ سال و کسانی هم در عرض همین ۶۰ و ۷۰ سال گذشته آمده اند اوز. بعد از انقلاب هم تعداد زیادی از شهر و روستاهای دیگر به اوز آمده و ماندگار شدند.

آنها چه زود و چه دیر آمده باشند، اینجا زاد و ولد کردند، کار و زندگی کردند و با مردم همین شهر رفت و آمد دارند و وصلت خانوادگی پیدا کردند.

 بسیاری از اوزیها از همین بلوک از کهنه و قلات از گلار و کوره از بیدشهر و هود و حتی از دهستان هرم و کاریان، از مارمه، از فیشور و محلچه نه غریبه هستند نه با ما بیگانه از خودمان هستند و نسبت طائفه ای و قومی داریم که بیش از صد سال است در اوز زندگی می کنند.

همین شهرک توحید، همین اسلام آباد مگر قبلا بوده اند. نه. ولی از دل دو روستای کهنه و قلات در آمده اند و نسبت فامیل و طائفه ای دارند کمی دورتر از هم اگر زندگی می کنند اما از یک جا آمده اند.

 بسیاری از روستائیان شهرستان اوز با ما اوزیها وصلت نموده اند و با آنها مراودات خانوادگی داریم.

ما پشت اندر پشت، سالیان دراز در خوشی و ناخوشی کنار هم بوده ایم، درد و رنج مشترک داشته ایم.

 در نابسامانی های گذشته در قحطی و درد‌، در قشون کشی ها بیگانه بر علیه اوزیها آنها کنار ما جنگیده اند و پاسدار این سرزمین و ولایت بوده اند و چنین است که ما با همه آنها حس مشترک داریم و خاطرات مشترک و با آنها عمیقا احساس دوستی و نزدیکی داریم.

کسانی که نمی توانند درک درستی از تاریخ و مناسبات مردم این شهرستان داشته باشند مطمئنا به خود بینی و خود محوری دچار می شوند. بهتر است این جماعت به ریشه اجداد خود باز گردند تا ببیند از کجا آمده اند و بر دیگران فخر نفروشند.

حس نوع دوستی و دلبستگی بین مردم شهر اوز با مردم بخش و روستاهای اوز وجود داشته است و زین پس هم خواهد داشت. نیاز آنها، خواسته های بحق آنها جدا از ما نیست، چه اهالی بلوک چه فیشور و محلچه همگی پاره تن واحد شهرستان اوز هستند، حتی اگر به مذاق عده ای خوش نیاید و نپذیرند.

 ما اهالی شهرستان اوز پاره یک تن هستیم.

مسئولین و روسای زیادی در پست ها و نهادهای مختلف، درتاریخ صد ساله اداری اوز آمده اند و رفته اند، آنکه برای مردم دلسوزی کرده، در یادها مانده و به احترام از آنها یاد می شود و آنکه نکرده مردم براحتی آنها را فراموش کرده اند، اما آنکه ماندگار این دیار خشک و بی آب بوده است ، ما بوده ایم ما بوده ایم که با سختی روزگار ساخته ایم و شهر و روستاهایمان را با همت و تلاش آباد ساخته ایم. اگر کسی و نهادی و دولتی کمک کردند، سپاس گفته ایم و اگر نکردند و کم توجهی کردند ،خودمان کمر همت بسته و کار را به سرانجام رسانده ایم.

 بزرگانی داشته ایم و خیرین انسان دوست و وطن دوستی که نه با مجیز و چاپلوسی، بلکه با درایت و اخلاق و اخلاص پای در میدان گذاشته اند، مردم را باور داشتند و همه اهالی این بخش و روستاها را از آن خود میدانستند. کلامی به درشتی و فحاشی و ناسزا برعلیه این مردم از دهانشان بیرون نمی آمد .

ما مردم اوز درد و زخم اجحاف و بی توجهی را کاملا با پوست و گوشت خود حس کرده ایم و علت بیش از ۷۰ سال عقب ماندگی خود را میدانیم. حالا که شهرستان شده ایم، نگذاریم اتحاد شهر و روستا و بخش هایمان طعمه حریق بی اعتقادی افرادی شود که فکر میکنند اصالت و حقانیت نزد اینان است و دیگران برده و مطیع آنها.

مردم را و خواسته های بحق و اولویت دار آنها را باور کنیم که آنچه میماند کار نیک پاک و بی حاشیه برای مردم شهرستان است، نه زورگویی و کم توجهی .

 حق یارتان باد مردم بزرگ شهرستان اوز 

فرزند این آب و خاک، فرهاد ابراهیم پور (محمودا)

۱۳بهمن ماه ۱۴۰۰