حرفۀ خبرنگاری و رسانه‌های محلی از نگاهی دیگر

ابراهیم احمدی/ مدیر مسئول: هفدهم مردادماه سالروز شهادت شهید محمود صارمی و روز خبرنگار از راه رسید و به همین مناسبت برنامه‌هایی به‌منظور گرامیداشت این روز در سطح کشور و شهرستان نوپای اوز برگزار شد. ارتقای اوز به شهرستان در سال ۹۸ صورت گرفت اما قبل از ارتقا نیز این شهرستان دارای ۶ رسانۀ مجوزدار و خبرنگاران شاغل بود که از نظر تعداد، این رسانه‌ها نه‌تنها برای یک بخش بلکه برای یک شهرستان قابل‌قبول است و باید بتوانند حرفی برای گفتن داشته باشند. ارزیابی کیفی رسانه‌ها را به شهروندان و مخاطبین می‌سپاریم و به مسائل مرتبط با حرفۀ خبرنگاری و ارائۀ راهکار می‌پردازیم.

۱- به مناسبت روز خبرنگار در سال جاری شاهد برنامه‌های متعدد برای تجلیل از این حرفه در سطح شهرستان بودیم. ضمن سپاس از برگزار کنندگان و بهایی که به این صنف داده شده، گرچه از دید برخی ممکن است تعدد برنامه‌ها نشان از اهمیت و تأثیرگذاری رسانه و خبرنگاران باشد، اما به نظر می‌رسد در راستای رعایت پروتکل‌های بهداشتی در پیشگیری از کرونا، استفادۀ بهینه از وقت مسئولین و اصحاب رسانه در خدمت‌رسانی به مردم و جلوگیری از لوث شدن قضیه به‌ویژه در پوشش خبری و حرف‌ها و عکس‌های تکراری، تجمیع برنامه‌ها مناسب‌تر بود. بر این اساس پیشنهاد می‌‌شود در سال‌های آینده با اختصاص یکی از برنامه‌های شورای اداری به تجلیل از خبرنگاران با حضور همۀ مسئولینِ علاقه‌مند به استفادۀ بهینه از وقت و هزینه اقدام گردد.

۲- برای ایفای نقش خبرنگاران در گفت‌وگوها و نوشته‌ها شرح وظایف مختلفی مطرح می‌شود که در جای خود قابل‌ تأمل است. برخی از مردم از رسانه انتظار دارند بی‌مُحابا به طرح مشکلات و انتقادات پرداخته (اما خود خارج از گود باشند) و برخی از مسئولین نیز انتظار دارند رسانه به روابط عمومی آنان تنزل یابد. درصورتی‌که رسانه می‌تواند پل ارتباطی بین مردم و مسئولین باشد. رسانه‌ها می‌توانند مطالبات مردمی را به گوش مسئولان برسانند و پاسخ مسئولین به این مطالبات و عملکرد آنان در حوزه‌های مختلف را به مردم منتقل کنند. برگزاری نشست مطبوعاتی از سوی مسئولین فعال شهرستان در عرصه‌های مختلف و دعوت از اصحاب رسانه می‌تواند تا حدی این ارتباط بین مردم و مسئولین را تقویت بخشد که امید می‌رود با برگزاری آن در شهرستان، شاهد بروز توانمندی فرهنگی شهرستان و استحکام رابطۀ مردم و مسئولین باشیم.

۳- اصحاب رسانه در کل کشور و شهرستان معمولاً برای دیگران نسخه می‌پیچند اما خود هنوز در خمِ یک کوچه‌اند. مسائل و مشکلات صنفی خبرنگاران و اصحاب رسانه نیز در نوع خود متعدد است و هر سال بر آن افزوده می‌شود و در حقیقت علاقه به این حرفه است که موجب ماندگاری خبرنگاران و تداوم فعالیت رسانه‌ها شده است. در سال‌های اخیر بر مشکلات اقتصادی رسانه‌ها نیز افزوده شده و علی‌رغم گرانی کاغذ و افزایش حقوق و بیمۀ کارکنان، از کمک‌های معاونت مطبوعاتی به رسانه‌های کل کشور از جمله رسانه‌های محلی شهرستان کاسته شد به‌نحوی‌که بسیاری از رسانه‌های مکتوب متوقف شده یا تعدیل نیرو کردند. شیوع کرونا و عوارض ناشی از آن نیز مزید بر علت شد. گرچه در گفت‌وگوها مسئولین شهرستان به‌ویژه فرماندار محترم قول پیگیری موضوع را دادند اما با توجه به وضعیت اقتصادی کشور بعید به نظر می‌رسد به نتیجۀ مطلوب برسد. به نظر می‌رسد یکی از راهکارهای حل این مشکل ایجاد تشکل صنفی است تا ضمن هماهنگی بیشتر بین رسانه‌ها از حقوق مشترک بتوان دفاع کرد.

در حال حاضر خانۀ مطبوعات تنها تشکل قانونی صنفی است که قبلاً تجربۀ نمایندگی آن در لارستان وجود داشته، اما نیاز به ثبت‌نام حداقل ۵۰ نفر از خبرنگاران در خانۀ مطبوعات کشور و دریافت کارت عضویت است که در صورت رسیدن به حدنصاب قابل پیگیری است.