کرونا باشد، ما نباشیم ؟؟

فرهاد ابراهیم پور: دیروز معاون وزیر بهداشت، دکتر جانبابایی اعلام کرد کرونا تا پایان سال مهمان ماست و این یعنی اینکه کرونا هست و هنوز هنوز ها باید مراقب و مواظب باشیم تا گلوی مارا نگیرد.
همشهریان عزیز و اهالی منطقه خوب می دانند که طی ۴ماه و نیم گذشته از خطرات این ویروس مهیب و مهلک و کشنده کم گفته نشده و دیده و شنیده اند که هم مبتلایان زیاد شده اند و هم روزی نیست که خبر مرگ عده زیادی از هموطنان را نشنویم . الان برای بسیاری از ما که دچار بلاتکلیفی کاری شده اند این این سوال مرتب در ذهن می آید که پس کی تمام می شود؟ کی به روال عادی زندگی و کسب و کار برمی گردیم ؟ و کی از شر این ویروس رهایی پیدا می کنیم ؟
این پرسش ها مال الان و این زمان فقط نیستند. در هفته های اول و دوم اسفند ماه همه فکر می کردند تا نوروز همه چیز خوب می شود ؛بعد دیدند که نشد. باز فکر کردند که تا آخر فروردین اوضاع بسامان می شود و مردم بر می گردند، سرکاروزندگی اشان و باز دیدند که نشد.
نه مردم خوب رعایت کردند و نه ویروس کم جان شده بود. شمالی ها آمدند جنوب که شاید درگرما ویروس ضعیف و نابود شود و جای امنی هست؛ دیدیم و دیدید که در اوج گرمای بندرعباس این روزها ؛ گرما در برابر ویروس کرونا به زانو در آمده است  
مردم از بس فکر کردند خسته شده اند و دوست دارند  تو اینجور مشکلات امداد و دست غیبی پیدا شود و یک مرتبه همه چیز خوب شود، هم کار و کاسبی باشد و هم این ویروس لعنتی نباشد. اما دیدیم تا حالا که نشده. بهار ونوروز در خانه ماندیم (هرچند خیلی ها رفتند گردش و قانون و مقررات را دور زدند ) فروردین هم تمام شد؛ اردیبهشت آمد و خیال کردند با کمی که رعایت کرده اند همه چیز خوب شده و دیگر خطر رفع شده؛ یواش یواش برگشتند سرکار. دولتی و غیر دولتی کرکره ها را بالا کشیدند و شد همان که الان شاهدش هستیم .
دوباره شروع شده . این ویروس مثل اژدهایی هزار سراست نمی شود به سادگی حریفش شد .نه به زور نه با کلک زدن نه با فریب ؛ فقط باید ازش دور شد هر چه دورتر بهتر و این دوری جز با رعایت و توجه به توصیه ها نمی شود
رفتار ویروس آن قدر گیج کننده بوده است که حتی بسیاری از دانشمندان و متخصصین امر را به اشتباه انداخت. مرتب رفتار ابتلا کننده گی اش فزونتر میشود. اگردر ابتدا علایم کرونا فقط تب و لرز و سرفه بود؛ الان ده ها علایم دیگر هم می تواند نشانه ای از ابتلا به ویروس کرونا باشد. تب بالا؛ تنگی نفس ؛ سرفه های خشک ؛ سردرهای شدید ؛ درد های شدید عضلانی در بدن ؛ از بین رفتن حس بویایی ؛ تاثیر بر سیستم گوارشی ؛ تسریع در حمله های قلبی و عروقی و…و تازه همه فکر می کردند کاری به بچه ها ندارد و جوانان نیز مشکلی در برابر کرونا پیدا نمی کنند.
ایراد کجاست ؟ چرا به روال بهبود بر نمی گردیم ؟ آیا دولت و مسئولین مقصرند یا مردم ؛ یا هردو ؟
بهتر است هر کدام سهم خودرا در خطاها بپذیریم و نخواهیم به سمت دیگر فرافکنی کنیم.
در بهترین و پولدارترین کشورهای دنیا با امکانات بسیار و بروز در پزشکی هم تلفات سنگینی داده اند و هنوز نیز درگیر هستند بعضی از کشورها به قرنطینه کامل یا استانی یا شهری رسیدند اما ما به آن نرسیدیم یا توان آن را نداشتیم و تازه اگر توان داشتیم آیا ما رعایت می کردیم ؛ یا همچون بسیاری از توصیه های دیگر آن را نادیده می گرفتیم . عزیزان اینرا به عموم بسط ندهند چرا که عده زیادی بمرور دریافتند که خطر جدی است و باید رعایت کرد؛ اما آن عده ای که رعایت نکردند چه؟
روزگار سخت شده ؛ آدم های زیادی بیکار شده اند .خانواده هایی به سختی زندگی اشان می گذرد؛ خرج سنگین شده ؛ گرانی بیشتر و درآمد درحد بسیار پائین . و باز سوال همان است که بود پس کی اوضاع درست می شود؟
حرف معاون وزیر بهداشت که گفته کرونا تا پایان سال هم مهمان ماست باید جدی گرفت . چون این ویروس در چرخش است و بدنبال افرادی است که رعایت نمی کنندو همانها لشکریان ویروس کرونا هستند. اوزی و غیر اوزی هم ندارد؛ از بندر باشد یا از تهران ؛ از اردبیل یا خوزستان ؛ همه آن ها که رعایت نمی کنند لشکر بی جیره مواجب ویروس کرونا هستند . با این لشکر پیدا و نهان چه باید کرد ؟چقدر به اینها باید گفت ماسک بزنید دست های خودرا بشوئید ؛ فاصله یک ونیم متری را رعایت کنید؛ به دید وبازدید نروید؛ در مکان های شلوغ نروید و اگر فهمیدید مبتلا هستنید در قرنطینه بمانید و از خانه خارج نشوید . چقدر رعایت کردیم ؟
این لشکریان کرونایی همه جای ایران و جهان هستند. لشکر خودخواهان ؛ لشکر بی خیالان ؛ لشکر مغروران و کج اندیشان ؛ لشکریانی که فکر می کنند. مرگ فقط برای همسایه است و اینها پولادین هستند و عیبی پیدا نمی کنند .
کار سختی در پیش است و اگر با درایت مسئولین و همراهی مردم نباشد؛ شاهد ابتلا و مرگ بیشتری از افراد خواهیم بود. زمانی بود که حتی یک اوزی مبتلا نداشتیم. حالا چی ؟ اگر کسی به عیان نمی گوید اما مردم در پچ پچ های خود خبرها را دست بدست میکنند و الان بسیاری از همشهریان در اوز و دیگر شهرها میدانند که در دوروبر خود چه کسانی مبتلا هستند .آمار ابتلا زیاد شده است.
تا فکرمان درست کار نکند عمل درست انجام نمیدهیم .
دولت و مسئولین بهداشتی  تکلیف را بر همگان روشن کرده اند و ساز و کارهایی جهت پیشگیری اعلام نموده اند و انرا روزانه به سمع و نظر همه مردم رسانده و میرسانند .نه توان دولت است که همه مشاغل را ببندد و نه توان مردم آن قدر هست که بروند در خانه بمانند و بی دغدغه معاش زندگی بگذرانند؛ پس تعامل و همراهی لازم است
تاکنون به دلیل شرایط و وضعیت پیش آمده و بر اساس میزان شیوع کرونا گاه دستور بسته شدن داده اند ؛ گاه دستور به بازگشایی و هر بار نیز تاکید شده است که پروتکل ها رعایت شود اما بعد از مدتی همه چیز عادی میشود ؛ آن قدر عادی میشود که انگار تگرگی بوده و زده و رفته و خبر از باران و تگرگ دیگری نیست ؛ نمیدانند که این ابر کرونا , هنوز هنوزها بالای سرمان است ؛ کافیست غفلت کنیم تا طوفان بپا کند .
به گمان من ایراد در اینجاست و لاغیر. تا زمانی که به چیزی که میدانیم عمل نمی کنیم ؛ اتفاق خوبی برایمان نمی افتد چه دولتمدار باشیم چه مردم شهر و دیار و جهان
ما میخواهیم کاسبی کنیم ؛ خوب است .میخواهیم در مغازه هایمان باز باشد و خرید وفروش کنیم تا زندگی امان بچرخد ؛ خوب است. آیا حاضر به رعایت همه نکات ایمنی هستیم ؟ نه متاسفانه نه متاسفانه خیلی جاها همراه نیستیم. چندین رسانه چندین گروه مجازی شبانه روز دارند برای مردم توضیح میدهند ؛ توصیه میکنند خبر رسانی میکنند و نگرانی خودرا اعلام میدارند .همشهریان بافرهنگ ؛ چقدر گوش شنوا هست؟  من افراد تحصیلکرده و درس خوانده که انتظار هست اینها بیشترین رعایت را بکنند دیده و می بینم بعضی از اینها رعایت نمیکنند ؛ آن وقت از مردم عادی چه انتظاری داریم .
شاید فکر کنید که مسئولین جدی نیستند و باری به هر جهت حرفی میزنند ؛ اما شواهد و اطلاعیه هایی که تاکنون در اوز و منطقه صادر شده نشان داده اند که آن ها نیز گام به گام پیش رفته اند و به تناسب اوضاع تصمیم گرفته اند و سطح جدیت خودرا نشان داده اند .شاید الان که این مطلب را میخوانید بگویید این تبعیض است . فلان مغازه باز باشد ما نباشیم ؟چرا فلانی رعایت نکرده ولی باز است ما که رعایت کردیم بسته ماندیم ؟ از این دست پرسش ها زیاد است فکر نکنم مسئولین نخواسته باشند پاسخگوی سوالات باشند البته هر مسئولی حوزه اختیارات تعریف شده ای دارد که متناسب با دستورات مافوق و تصمیم های منطقه ای و استانی تصمیم میگیرند.
آدمی که کاری نمی کند ادعای زیادی دارد .یک لحظه این سوال را از خودمان بکنیم . فکر کنیم شهر اگر در اختیار هر کدام از ما بود چه میکردیم که همه مردم (نه اقشار خاصی) از تصمیم ما راضی باشند . براستی چه پیشنهاد معقولانه و کم هزینه ای میدایم تا هم زندگی مردم بچرخد همه مغازه ها باز باشند وکرونا جان مردم را نگیرد . 
دیدن مرگ هیچ کسی خوشایند نیست ؛ حتی اگر پیر و فرتوت باشد . چه او میتواند پدر بزرگ من و شما یا مادر من و شما یا بستگان و عزیزانمان باشد . ادم زنده میتواند بزندگی ادامه دهد ؛ همچنان که ادم برای زنده ماندن احتیاج به کار و معاش و درامد و لقمه نانی دارد .  
هنوز خبری از واکسن نیست تازه اگر هم یافت شود معلوم نیست در این نظام نابرابر جهانی کی واکسن سهم مردمان فقیر و بی استطاعت شود .
عزیزان ؛ همشهریان ؛ هموطنان این مطلب را به خاطر دغدغه هایی که نسبت به مردم  شهر و دیار و کشورم دارم نوشته ام و فکر میکنم نجات جان انسانها وظیفه ای همگانی است .  از خودمان حفاظت کنیم . راهی غیر از رعایت نکات ایمنی نداریم تا هم کار کنیم هم زنده بمانیم ؛ قرار نیست کرونا باشد آن وقت ما نباشیم .
به امید تندرستی روزافزون برای همه
فرهاد ابراهیم پور / چهارشنبه ۱۱ تیرماه ۱۳۹۹ /اوز