نسبت رفتارهای تبلیغاتی با التزام عملی نامزدهای مجلس به اسلام

ابراهیم احمدی: وب سایت پژوهشکده شورای نگهبان در بخش قوانين و مقررات مرتبط با انتخابات مجلس شوراي اسلامي، ماده ۲۸ این قانون که شامل شرایط انتخاب شوندگان است، به شرح زیر اعلام می دارد:
ماده ۲۸- انتخاب‌شوندگان هنگام ثبت‌نام بايد داراي شرايط زير باشند:
۱-اعتقاد و التزام عملی به اسلام.
۲-التزام عملی به نظام مقدس جمهوری اسلامی.
۳-تابعیت کشور جمهوری اسلامی ایران.
۴-ابراز وفاداری به قانون اساسی و اصل مترقی ولایت فقیه.
۵-داشتن مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد یا معادل آن
۶-نداشتن سوء شهرت در حوزه انتخابیه.
۷-سلامت جسمی در حد برخورداری از نعمت بینایی، شنوایی و گویایی.
۸-حداقل سن ۳۰ سال تمام و حداکثر ۷۵ سال تمام.
این ماده از مواد چالشی انتخابات است زیر از یک سو برخی از داوطلبین با استناد به این ماده در هیئت های نظارت یا شورای نگهبان رد صلاحیت می شوند که بارها مورد اعتراض قرار گرفته است اما اعتقاد و التزام عملی برخی دیگر از دواطلبین به اسلام برای هیئت های نظارت یا شورای نگهبان احراز می شود.
بحث این نوشتار در باره چگونگی احراز این التزام نیست اما انتظار می رود نامزدهایی که التزام و اعتقاد عملی آنان به اسلام مورد تایید قرار گرفته، رفتارهای آنان نیز منطبق با دستورات اسلامی باشد. اما متاسفانه مواردی به ویژه در هفته تبلیغات، از سوی نامزدها یا افراد منتسب به آنان مشاهده می شود که با دستورات اسلام مطابقتی ندارد.
دین اسلام بر راستگویی، صداقت، خدمت بی منت، پرهیز از غیبت، عوام فریبی، تخریب دیگران و رسیدن به هدف با هر وسیله، تاکید فراوان دارد. اما در ایام تبلیغات خلاف این دستورات دیده می شود که نیاز به روشنگری و شفاف سازی دارد تا مردم از یک سو بتوانند با اعتماد بیشتری در انتخابات شرکت کنند و از سوی دیگر تاثیرگذاری حضور و انتخاب خویش را برای خدمت به مردم بدانند، نه ابزاری برای بهره گیری نامزدهای مجلس.
۱-از وظایف عمده نمایندگان مجلس قانون‌گذاری و نظارت است اما متاسفانه در گزارش عملکرد نمایندگان مجلس در دوران تبلیغات انتخابات بعد، به این موارد کمتر اشاره می شود و برای رای دهنگان روشن نمی کنند که چگونه پیشنهادات آنان در قانون‌گذاری به رفاه مردم انجامیده یا در نظارت‌هایی که اعمال کردند از تخلفات و فساد و اختلاس ها پیشگیری کرده اند. اما آنان از کوچکترین اقداماتی که توسط دستگاه های اجرایی انجام شده غافل نمی مانند و همه را به نام خود مصادره می کنند.
قانون اساسی جمهوری اسلامی بر تفکیک قوا تاکید دارد و وظایف قوه مقننه و مجریه تفکیک شده اما نمایندگان مجلس که زیر مجموعه قوه مقننه هستند، بدون توجه به قانون اساسی با توجه به ملموس‌تر بودن خدمات قوه مجریه و ادارات زیر مجموعه، در دوران تبلیغات همه اقدامات انجام شده در حوزه انتخابیه را به نفع خود مصادره می کنند، گویا نیازی به قوه مجریه و ادارات زیر مجوعه نیست. این موارد مصداق عوام فریبی است که در دستورات اسلام جایگاهی ندارد.
۲-اسلام بر راستگویی و پرهیز از دروغ تاکید فراوان دارد. در مذمت دروغ در بین مردم منطقه بارها ابن عبارت را شنیده ایم که «دروغگو دشمن خداست» اما در بیان عملکردها و انتساب به خود مواردی شنید یا نوشته می شود که نه تنها دروغ  است بلکه با شنیدن آن ها شنوندگان احساس می‌کنند به شعور آن ها توهین می شود اما باز هم این ها تکرار می شود. آیا به راستی این ها نشان دهنده التزام عملی به اسلام است؟!
۳-پرهیز از غیبت و تخریب دیگران از دیگر دستوراتی است که اسلام برآن تاکید دارد، اما گویا این دستورات در دوران تبلیغات انتخاباتی گناهی ندارد و به جای بر شمردن توانمندی خود و برنامه های عملی، با هر وسیله ای از درون یا بیرون حوزه انتخابیه باید سعی در تخریب دیگران کنیم با این امید که بدین وسیله بتوانیم خود را بالا کشیده و بر میزان آرای خود بیافزاییم اما از این موضوع غافل هستیم که این رفتارها در مواردی نتیجه عکس خواهد داشت.
۴-صداقت از دیگر دستوراتی است که در اسلام مورد تاکید قرار گرفته است و نامزدها در تبلیغات خود بارها خدمت به مردم به عنوان یکی از اهداف خود تکرار می کنند اما اگر هدف واقعی خدمت به مردم باشد! نیز هدف وسیله را توجیه نخواهد کرد و کسی که التزام عملی به اسلام دارد برای دست یافتن به رای بیشتر به هر وسیله‌ای متوسل نمی شود.
ادامه این روش ها موجب خواهد شد نه تنها رای دهندگان اهداف دیگری به جز خدمت را درته ذهن این گونه نامزدها جستجو کرده بلکه در پای بندی آن ها به دستورات اسلام نیز تردید کنند.