درامتداد جاده‌ای بلاتکلیف

امیررضارضایی: طرح‌های سنگین و پروژه هایی که  یک بخش را درگیر سود و زیان آن می کند همیشه در ابتدا بحث برانگیز بوده واتمام مباحث آن ،نیازمند رفع بلاتکلیفی از  سوی مراجع تخصصی مرتبط با آن‌هاست که پس از بررسی و لحاظ نمودن تمام جوانب اقتصادی، اجتماعی وسیاسی اعلام عمومی شود تا مشمول گذر زمان نگردد  اما: 

 آن‌گاه که در طرح پروژه‌ای جستجو می کنی تا بیابی آ‌‌ن‌چه را که متخصصان در تایید یا  رد آن،  نامه ای  مکتوب زده باشند ولی  جای خالی آن راببینی. 

 و آنگاه که از الزام  وجود حداقل دو بیانیه برآمده از نمایندگان  مردمی، برای رفع سردرگمی شهروندان و بخش اعظمی از دغدغه یک بخش،  تقدیم راهکار می دهی، ناگاه خود را در حلقه سوالاتی می بینی که ….

 چرا بر پیشرفت اقتصادی یک شهر مانع می شوید؟

چرا مانع از گذرگاه شهری بسته در آینده می شوید؟

چرا موانع ایجاد می کنید برای دلسوزان در اعتلای یک شهر؟

چرا سنگتان هر سری و به هر بهانه ای با درج مقاله و نامه ای، به دلسوزان این شهر حواله می شود  برای جلوگیری  از وصل راهی که باز شدن آن، باز شدن همه  بن بستهاست‌.

چرا؟ و …….. چرا؟

حیران می مانیم ازاین چراها..

 این درجه از جبهه گیری، فقط نمونه ای از محکوم شدن به درخواستی برای رفع بلاتکلیفی در طرح‌هاست..

محکوم به سد شدن..

سد کردن و بستن راه خادمانی که می خواهند شهر بسته ای را باز کنند و تو با آن درخواست متهم می شوی به بستن یک جاده:

(جاده مربط اوز)

جاده ای که  به قول گفتار حامیانش می خواهد: دریچه ای به سوی برون رفت از بن بست‌های آینده شود..

آینده ای که به همت  شهری دیگر برای دور زدنمان، قرار است ما را با این طرح  ازبن بست خارج کند..

گفتند ..

و چه بسیار در این سالها نوشتند‌..

که یکی از بسیار تفاوت ما با جامعه نوین وتوسعه یافته در این فاصله های زمان کشی است که از طرح تا به عمل در آن سرگردانیم..

 و چه بسیار ازبزرگان حامی بر این پروژه که به حق، از خادمان راستین شهرمان هستند، نوشتند. ونیز مخالفان این طرح قلم زدند به ادله های تخصصی، سیاسی واجتماعی در خطرات اجرای این طرح… 

مناقشه ای بین موافقین ومخالفین در راهی که ما را به راه برساند و یا نرساند…

و تمام این مباحث ازبلاتکلیفی و تمام این اتهامات مبنی بر ممانعت کردن از طرح‌های توسعه  شهر، برگرفته از ضعف ماست ..

آنجا که عدم وجود اعلان رسمی ازسوی دو رکن موثر و مردمی  برای دخیل شدن در طرحهای کلان یک بخش، باید یک دیار را از بلاتکلیفی خارج کند، متاسفانه جای خالی آنها، شده سردرگمی در ذهنیت عامه مردم یک بخش و رفتن به قضاوت ممانعت از توسعه شهری، بخاطر جای خالی این دو عامل تاثیر گذار:

۱–عدم وجود بیانیه رسمی شورای یک شهر و یک بخش برای طرحی که کل منطقه بر سود و زیان آن دخیلند

۲-عدم وجود جامعه مهندسین بخش که باید دخیل باشند برای ورود تخصصی بر منافع و زیان پروژه هایی در این بخش..

سالهاست درگیر موضوعی شدیم که یا خوشمان می آید که در بین بازیهای بلاتکلیفی، همچنان به نوعی مشغله فکری ایجاد کنیم برای یک جامعه در گستره بخش، 

یا علاقه داریم در پر کردن صفحات رسانه ها از مباحث موافقین و مخالفین یک طرح…

آیا وقت آن نرسیده که تمام کنیم ؟ 

نه تمام کردنی به قیمت اتهام زنی به آنان که مخالفند..

و نه اتمام برای آنان که قلبشان  به اخلاص برای توسعه و گشایش می تپد…

سخنم  نه در باب ورود به مباحث تخصصی دراین طرح است و نه ردیف کردن کلمات برای تعاریف و یا تخریب یک پروژه‌‌..

بلکه درخواستی بر ورود عاجل  آن دو دسته است که به  قاطعیت ورود کنند و پس از جمع بندی تخصصی، با نشر بیانیه ای بر تمام اما و اگرها پایان دهند..

که واقعا مانده ایم که با چه زبانی باید گفته شود که مردم را در بلاتکلیفی پروژه ها رها نکنید..

عاشق زمان کشی ها هستیم؟

 عاشق درگیری فکری بین جماعتی که خود درگیر نان شب و روز خویش هستند و به انبوه چراهای عقب ماندگی خویش در این شهر، سرافکنده شده اند، هستیم؟

صدای ما نخست به سمت دانشگاه است ..

دانشگاهی  که از هیچ بنا شد و با چه مشقتها آنرا بر دوش کشیدند تا به کنون رسید..

دخیل شدن شما را خواستاریم برای ثبت جامعه مهندسین یک بخش که تاکنون وجود خارجی نداشته..

ورود شما را خواهانیم که رفع بلاتکلیفی طرحها بعنوان خواستگاه مدارک دانشگاهی به عمل گراید که ماندنش در سمینارها و اجلاسها اگر به سوی عمل نرود، مانده در شعاری خواهد بود بر شهری خاموش .

و انگشت دیگر ما به سوی 

شورای یک شهر و بخش: 

زمان؛ منتظر شما نمی ماند که یک طرح،  به چند دوره از شورا بچرخد تا بلکه کفه موافقان و مخالفان به سوی اجرایی شدنش و یا ماندن در بلاتکلیفی سنگینی کند..

ورود شما به طرحها در کمترین زمان ممکن برحسب موقعیت سیاسی و اجتماعی یک بخش و در کنار بیانیه رسمی جامعه مهندسینی که اینک نیست ولی حداقل برای این طرح می‌تواند به فوریت تشکیل موقت داد، رمز انسجام یک بخش خواهد بود..

مردم یک بخش  را با طرحهایی که  زمزمه موافق و مخالف آن در درازمدت به دلیل عدم رسیدن به اجماع نظرات تخصصی، بی اعتمادی به مسوولین مرکز بخش را در پی خواهد داشت، از بلاتکلیفی به درآورید که کل بخش اوز، سهامدار اتحاد و توسعه در این دیارند…