چهارشنبه ۰۲ خرداد ۱۳۹۷
 |  ۱/ اردیبهشت/ ۱۳۹۷ - ۲:۲۲
  |   نظرات: يك نظر
159 بازدید

جلسات را با کلی گویی هدر ندهیم، صدای جامعه باشیم

مهدی سلیمانیه( نویسنده و روزنامه نگار): دور میز می‌نشینید. صدالبته پوشیدن کت و شلوار برای آقایان، و مانتو و مقنعه به رنگ‌های تیره برای بانوان از الزامات است. صاف می‌نشینید. هر از گاهی لبخندی را تحویل نفر کناری یا چند نفر آن‌طرف‌تر می‌دهید. با ورود نفر جدید، از جا کمی بلند می‌شوید و دست بر سینه می‌گذارید. جلسه شروع می‌شود. به گوینده نگاه می‌کنید و هر از گاهی سری به تأیید تکان می‌دهید. کمی که گذشت، می‌توانید از خوراکی‌های روی میز بخورید و حین خوردن، سری هم تکان بدهید. بد نیست اگر گاهی یادداشتی بردارید. البته اگر مقام مافوق هستید، این کار را نکنید.

اگر مقام مافوق هستید، می‌توانید حتی موبایلتان را هم در وسط جلسه، با گذاشتن دست روی گوشی پاسخ بدهید. این یعنی شما خیلی مقام مافوق و سرشلوغی هستید. به پاورپوینت خیره شوید. نوبت صحبت‌های حضار که می‌رسد، صدایتان را در گلو بیندازید و خودتان را شمرده معرفی کنید. حتماً به نام سازمانتان اشاره کنید. از برگزارکنندگان جلسه با صفات «عزیز» و «گران‌قدر» تشکر کنید. در شروع، از خود موضوع و اهمیت آن و از دست‌اندرکاران – به‌ویژه با ذکر چند نام که بهتر است از رؤسا باشند- تشکر کنید. جهت خالی نبودن عریضه، نقدی کوچک را هم به گوشۀ جزئی از کار مطرح کنید. مراقب باشید نقد، جدی و بنیادی نباشد. بلافاصله هم تشکر مجدد فراموش نشود. لبخند بزنید و به عقب تکیه دهید. کار تمام است.

این، دستور شرکت در جلسات رسمی است. بیش از شش سال است که از شهرداری تا ارشاد، از تأمین اجتماعی تا  دانشگاه‌ها، پژوهشگاه‌ها و شوراهای پژوهشی، در این جلسات رفته و آمده‌ام. تقریباً همه‌شان چنین‌اند. مسئولین کشور در چنین جلساتی روز را شب می‌کنند و دوباره روز از نو و روزی از نو. حق شرکت در جلسات می‌گیرند، میوه می‌خورند، لبخند می‌زنند،خوش‌وبش می‌کنند. و باز و باز… موجودات جلسه‌زی. «هومو جلسه‌ئوس‌ها»، بروکرات‌های جلسه‌روِ قهار.

یکی از یافته‌های تز دکتری یکی از برادران دردمندم در دانشگاه علامه، پس از چندین سال تحقیق در اسناد و تاریخ مجلس و دولت این است: «صدای جامعه در این نهادهای رسمی شنیده نمی‌شود». من مکانیزم این شنیده نشدن را به‌عینه در این سال‌ها دیده‌ام. هر گزارۀ سازمانی، ولو به‌شدت غلط، به‌شدت آسیب‌زا، به‌شدت علیه جامعه، می‌تواند در این جلسات طرح و تصویب شود. جمع‌بندی تابع چیزی است که بیشتر از همه، منافع خودِ سازمانِ برگزارکنندۀ جلسه را تأمین می‌کند، نه جامعه. هزینه را اما چه کسی می‌پردازد؟ جامعه؛ غایب بزرگ جلسات.

یکی از استادان استخوان‌خُردکرده و دلسوز که زبان این فضای رسمی اداری را می‌فهمید، می‌گفت: خود سازمان‌ها امروز در ایران، به موجودی فی‌نفسه تبدیل شده‌اند که منافع سازمانی خود را جست‌وجو می‌کنند. این مسئله، ربطی به این دولت و آن دولت، حتی این حکومت و آن حکومت در ایران ندارد. اینِرسی منافع سازمانی؛ فرهنگ غیررسمی اما جاافتاده‌ای که اول و آخر، هدفش به حداکثر رساندن منافع سازمانی است. نوعی تبانی پذیرفته‌شده و ناگفته در تمامی سازمان‌های رسمی دولتی و حاکمیتی که هدف اول و آخر آن، ابراز وجود سازمانی و نفع -مالی و هویتی- پرسنل سازمان است. قربانی کیست؟ جامعه.

چه باید کرد؟ به نظر من، داستان ِ «پادشاه لخت و کودک ِ راستگو» راهِ شکست این سلطۀ سازمانی مخوف است: همان کودکی که پادشاه را در حالی دید که خیاطش او را بی‌لباس به خیابان و میان جمعیت فرستاده بود و جمعیت از ترس یکدیگر و پادشاه، از لباس او تعریف و تمجید می‌کرد. کودک اما از بالای درخت فریاد زد: «او لخت است! او لخت است!» و فضا شکست. در این جلسات، نباید مقهور فضای رسمی و فشار هنجارین شد. نباید فضای سنگین حاضر بر جلسه، راه را بر نقدهای بنیادین ما ببندد. ماصدای جامعه‌ایم. اگر در درونمان و با تکیه بر دانشمان تصمیمی را از بنیان غلط می‌پنداریم، باید آن را فریاد بزنیم. فضای جلسه را بشکنیم. صریح باشیم. مستدل اما محکم سخن بگوییم. فرصت را به تعارفات و کلی‌گویی‌ها هدر ندهیم. به سراغ اصل مسئله و اصل نقد برویم؛ آزاده باشیم.

کار ساده‌ای نیست؛ ابدا. هزینه‌زاست، اضطراب‌آور است. اما جمله‌ای را به خاطر می‌آورم که گویی برای چنین موقعیتی ساخته شده است: «بزرگ‌ترین رزم، گفتن سخن حق در مقابل سلطان ظالم است». این تنها سلطنت سلطان ظالم نیست که رعب ایجاد می‌کند و در سکوت نخبگان، جامعه را به قربانگاه می‌برد؛ سلطه‌ و فشار هنجاریِ یک جمعِ منفعت‌طلب، کمتر از سلطنتِ سلطان جائر نیست. ما به این جامعه، مدیونیم. صدای جامعه باشیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

One Response to “جلسات را با کلی گویی هدر ندهیم، صدای جامعه باشیم”

  1. همشهری. گفت:

    پار. گراف. اخر. را. مطالعه. کنیذ. اگر. چنین است. وقبول. داریم. چرا یک. کلمه. درباره. اسفالت. جاده. گراش. اوز. که. تعطیل. شده. رسانه. ها. چیزی. نمی. نویسند. قیر. که. برای. منطقه. لامرد ومهر. و…… وجود. دارد. برای اوز. نیست

نظر سنجی
Sorry, there are no polls available at the moment.
آخرین نظرات
  • اقای احمدی عزیز چه خبر خوشی در اوز همه خبرها مربوط به کتاب وکتابخانه ونمایشگاه وموزه است خبر خوش زمانی است که در اوز کارخانه وگارگاه تولیدی ورونق اقتصادی ایجاد شود...
    همشهری از بندر در مطلب: خبری خوش:موزه مردم شناسی اوز به عنوان موزه برتر کشور معرفی شد
  • با سلام طنز به اصطلاح ادبی به نوع ویژه ای از ژانر  ادبی گفته می شود که به گونه ی نظم ویا نثر به نا رسایی های نا پسند اجتماعی  ، فساد اداری ، سیاسی وحتی اندیشه های فلسفی ت...
    مسلط در مطلب: برداشتی آزاد از اجرای تئاتر کله پوکها در اوز
  • امیدوارم قبل از نظر دادن در مورد یک نمایشنامه مطالاعاتی راجع به علم تئاتر و بازیگری داشته باشیم و ملاک فقط ادای صحبت نباشد این که فقط بدانیم نمایشنامه از کدام کشور و از ک...
    منتقد در مطلب: برداشتی آزاد از اجرای تئاتر کله پوکها در اوز
  • نظرتان کاملا درست است. درموزه های. خصوصی. امتیاز. انها متقلق به شخص خصوصی است وایشان. کلیه اختیارات وامتیازات انرا. داراست ودرحال حاضر هم. از طرف اداره گردشگری ومیراث فره...
    درپاسخ. همشهری در مطلب: خبری خوش:موزه مردم شناسی اوز به عنوان موزه برتر کشور معرفی شد
  • سوال همشهري درست است افراديكه وسايل شخصي قديمي خودشان از پستوها و انباري امن خانه خود بيرون آورده و در اختيار موزه گذاشته شده يا اهدا نموده اند اگر بهر عنوان موزه مورد دس...
    در مطلب: خبری خوش:موزه مردم شناسی اوز به عنوان موزه برتر کشور معرفی شد
  • با وحدت و همدلي و كمك به اعضاي شوراي شهر و صبر و شكيبائي از اقدامات دشمن شاد كن خوداري شود تا اعضاي شوراي شهر دلگرم شده و سرمشقي براي جوانان علاقمند و پرشور و اينده ساز م...
    همشهري در مطلب: یک سال گذشت، یادش به خیر ۳۰ اردیبهشت ۹۶
  • در تائيد نظر آقاي فرهاد ابراهيم پور ، مردم دلسوز، آگاه و شرافتمند اوز، اعضاي شوراي شهر و فضاي مجازي سعي نمايند به آتش اختلافات ميان اعضاي شوراي شهر (البته اگر اختلاف باشد...
    در تائيد نظر آقاي فرهاد ابراهيم پور در مطلب: یک سال گذشت، یادش به خیر ۳۰ اردیبهشت ۹۶
  • ضمن تبریک بخاطر کسب این موفقیت. یک سوال پیش می آید در عنوان"موزه برگزیده در میان موزه های خصوصی انتخاب گردیده است." یک نکته وجود دارد منظور از "در میان موزه های خصوصی " چ...
    همشهری در مطلب: خبری خوش:موزه مردم شناسی اوز به عنوان موزه برتر کشور معرفی شد
  • کسی از اینکه ریس شورا. زن. ویا مرد باشد گله. ویا حرفی. ندارد. مهم. مدیرین. وهماهنگی. کردن. یک فرد. در شورا. ویا در هر. اداره. ای است. شورای فعلی تا کنون. نتوانسته عملکرد....
    اوزی. از بندر. به اقای. ابراهییم پور در مطلب: یک سال گذشت، یادش به خیر ۳۰ اردیبهشت ۹۶
  • اما در مورد شورای اسلامی شهر اوز بر کسی پوشیده نیست و حتی اعضای خود شورای نیز بران واقف هستند که هماهنگی و گاه مشارکت فکری در شورای شهر اوز وجود دارد و بعد از حدود یکسال...
    فرهاد ابراهیم پور در مطلب: یک سال گذشت، یادش به خیر ۳۰ اردیبهشت ۹۶