شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۶
 |  ۱۷/ مهر/ ۱۳۹۶ - ۷:۲۶
  |   نظرات: 11 نظر
737 بازدید

ارتقای سطح آموزش پایه نیازمند عزم همه جانبه

آرش فقیهی: موضوع  آموزش دانش آموزان از دیرباز  دغدغه والدین دانش آموزان اوزی بوده اما بایستی پذیرفت هیچ‌گاه همه جانبه به این موضوع نپرداخته ایم. اگر به  موفقیت های نسبی برخی شهرهای همجوار  نگاهی بیاندازیم  نقش مردم و فرهیختگان و معلمان بومی آن شهرها بیش از مسئولین  به چشم می آید و  در صورتی که   بستر سازی مسئولین ‌و حرکت دانش آموزان و والدین همپا و در یک راستا انجام شود می‌توان شاهد نتایج مطلوبی بود.

راهکارهای زیادی در این زمینه قابل بیان است‌  که بعضا به آنها اشاراتی شده و در صورت اجرا مثمر ثمر خواهند بود اما تصور بنده این است که این راهکار ها ریشه مسئله را هدف قرار نخواهد داد.

به صورت خلاصه عرض کنم  روزی ‌که من  وارد دبیرستان لار شدم(حدود ده سال پیش) با فضای  متفاوتی  نسبت به اوز مواجه بودم که اکنون صحبت کردن در موردش راحت است  اما  در آن برهه تا چند ماه شوکه و پریشان بودم که چه بودیم و چه شدیم؟

 نگرش دانش‌آموزان و فضای اوز به این صورت بود که درس خواندن خوب نیست، ما مجبوریم درس بخوانیم، و از آن بدتر حتی نوع نگاه معلمین به دانش آموزان پلیسی بود به صورتی که شما آمده اید از زیر درس خواندن در بروید و ما می‌خواهیم شما را‌درسخوان کنیم. ( البته مسلما معلمینی شایسته و دلسوز نیزدر اوز فعالیت داشته اند اما منطور بنده ذکر فضای عمومی تحصیلی یا همان جو غالب میباشد)

 در‌ مدرسه لار دانش آموزان آمده بودند تا درس بخوانند، بیشتر بخوانند و معلمین حامی و پشتیبانشان بودن و فرض را بر این می‌گذاشتند که شما مایلی درس بخوانی مگر این‌که خلافش ثابت بشود. این نوع نگاه و خواست و علاقه دانش آموزان مکمل یکدیگر بود که موجب می‌شد کیفیت تدریس و آموزش  را به شدت بهبود بخشد و علاقه و دلسوزی معلمین بومی آن‌ها نیز موجبات پیشرفتشان  از نظر علمی و آموزشی را فراهم‌می‌نمود. البته در لار هم می‌شنیدیم که‌مدارسی  همان وضعیت اوز را داشتند اما حداقل آن جو خوب در مدارس خاص وجود داشت و این فضا یک شبه نم‌یتواند حاصل شده باشد.

اگرچه نقش اصلی در زندگی هر فرد را خودش ایفا میکند اما به اعتقاد بنده برای ساختن چنین فضایی ما به همکاری سه ضلع والدین ، مسئولین و دانش آموزان احتیاج داریم.

والدین ما در آغاز بایستی توجه داشته باشند که طریقه و روش زندگیشان به چه صورت است؟ آیا من پدر یا من مادری که از فرزندم انتظار نمره بیست دارم‌ در زندگی خود نیز به دنبال ترقی و پیشرفت هستم؟ همه این جمله را شنیده ایم که بچه های  شبیه آن‌چه که هستیم خواهند شد نه آن‌چه که می‌خواهیم بشوند.  بنابرین بایستی ابتدا خود را مورد سوال قرار داده و دید و نگرش خود را به کار و زندگی  مورد بازنگری قرار دهیم. متاسفانه بنده با پدر مادرهایی روبرو شده ام که فقط انتظار ۲۰ گرفتن از بچه دارند اما معتقدند درس خواندن در این مملکت به درد نمی‌خورد. آیا  مایی که همیشه انتطار نمره و رتبه بالا از فرزندان خود داریم  تا به حال خود به پاسخ این سوال رسیده ایم که تحصیل برای چه؟ درس برای چه؟ هدف نهایی چیست؟ بچه ما قرار است در اینده چه کاره بشود؟ اگر ما پاسخی نداریم چطور انتظار داریم بچه های ما این ها را بدانند. بدون تعارف عرض می‌کنم در زمان ما خیلی ها فقط دنبال نشان دادن رتبه و نمره بودند اگرچه این روزها چنین مسائلی شاید کمتر باشد و والدین آگاه تر باشند اما انتظار من از والدین در سه چیز خلاصه م‌یشود که هرکدام می‌تواند خود موضوعی مفصل برای بحث و گفتگو باشد.

 نخست اینکه بایستی  آگاهی های  لازم را کسب کنیم. بدانیم تحصیل چیست. به چه منظور انجام می‌پذیردو کجا بدردمان میخورد؟ چه شغلی را میتوانیم کسب کنیم؟ آیا فقط تحصیل و سواد آکادمیک برای فرزندان ما کافیست؟ وهزاران هزار سوال از این دست به‌همراه هرگونه  آگاهی از  نیازهای فرزندانمان که تازه مرحله بعدی میتواند تشخیص روش های درست تحصیل یا نوع تحصیل  یا راهکارهایی در این زمینه باشد.   

 دوم  اینکه بعد از آگاهی خود و و انتقال آن به فرزند، تصمیم گیری را به خود او بسپاریم. در واقع فضای افزایش آگاهی را برای او بوجود بیاوریم تا خود او به کسب آنها بپردازد ودر نهایت به تصیمش احترام بگذاریم. در واقع در کودکی فکر کردن و توانایی انتخاب هدف را به او یاد دهیم و نه اینکه هدفی تعیین شده و مبهم را در مقابل او قرار داده و بابت دور شدن از ان او را ملامت کنیم. اگر والدینی شایسته و آگاه باشیم و تفکر را به فرزند خود آموخته باشیم ، نه اینکه بخواهیم همواره لقمه را بجویم و در دهان او بگذاریم،  فرزند هوشیار شما بهترین تصمیمات را برای زندگیش خواهد گرفت .

 سوم این‌که ما والدین  حامی فرزندان خود هستیم  نه بازجو یا معلم آن‌ها.  نگاه ذکر شده معلمان در لار  را به خاطر دارید؟  زمانیکه  ما فرزند خود را درس نخوان بدانیم از او چه انتظار دیگری میتوان داشت؟ نه تنها تحصیلش درست نخواهد شد بلکه پشتیبان خود را نیز از دست داده و والدین را در مقابل خود خواهد دید که میتواند منشا آسیب های دیگر برای او باشد.

در کنار همه این مسائل فراموش نکنیم تمام بچه های ما قرار نیست دکتر یا مهندس بشوند. با این نگرش جامعه ای رقابتی  را ساخته ایم  و فقط کسانی که نتوانند ابتدا دکتر سپس مهندس شوند باید به مشاغل دیگر روی بیاورند که آسیبهای فراوانی برای فرزندان ما بهمراه خواهد داشت. آن موقع تکلیف علاقه چه میشود؟  اگر بی تفاوتی ما نسبت به تحصیل فرزندان آسیب زا باشد گره زدن موفقیت و خوشبختی آنها به تحصیل نیز به نوبه خود میتواند فاجعه بار باشد. البته همه اینها مستلزم ایجاد فضایی آگاهانه  و تفکر محورانه است که در غیر این صورت تصمیمات و انتخاب‌های احساسی والدین و فرزندان  میتواند مخرب باشد.

ضلع دوم مسئولین هستند که‌ در ابتدا باید  بستر  مناسبی  برای بومی سازی و  تربیت  معلمین  فراهم کنند و برای بهبود اوضاع مدیریتی حاکم بر مدرسه ها تلاش کنند.  اگر ما بتوانیم حتی یک مدیر مدرسه خوب با متد های به روز و نگرش مناسب بهمراه تعدادی معلم دلسوز و اموزش دیده را در مدرسه ای گرد هم آوریم به طوی که در‌هر مقطع سی نفر  دانش آموز خوب و کوشا داشته باشیم یقینا همین نفرات خود پرچمدار اوز خواهند بود و سایرین نیزتلاش می‌نمایند تا به این روش و شیوه خودشان را نزدیک کرده و پیشرفت  چشمگیری حاصل خواهد شد.برای مثال به یاد دارم دانش آموزی در‌ مدرسه ما نمره قبولی ماندن در مدرسه را نگرفت و بعد از دوم دبیرستان به مدرسه دیگری رفت و این‌دانش اموز که رتبه آخر در کلاس ما بود در آن مدرسه رتبه اول شد! متاسفانه تفاوت کیفیتی دو مدرسه اینچنین بود

انجام کارهای زیر بنایی نیاز به زمان و هزینه و برنامه ریزی بیشتر دارد  اما از مسئولین عزیز میتوان تقاضا  داشت حداقل در سریعترین زمان ممکن  جلو مسائلی همانند فروش سوال یا ارائه سوالات امتحانی در کلاس خصوصی یا قبولی فله ای  و مسائلی از این قبیل را گرفت که در برخی جاها شنیده میشود.

خواست بنده از مسئولین این است که هرگز معلمی را به کار نگیرند که برای رفع مسئولیت یا گرفتن حقوق یا هرچیز دیگری شغل شریف معلمی را انتخاب نموده است. معلمین  رسالت بسیار بزرگی  دارند ، آنان توانایی ساخت یا ویرانی نسل آینده این جامعه را دارند و اگر به اهمیت کارشان واقف نباشند هرگز نخواهند توانست این امر مهم را به سرانجام برسانند.

ضلع سوم دانش‌ آموزان و نوع تفکر و عملکرد آن‌هاست‌که قطعا مهمترین ضلع ما و در عین حال قصور در آن باز هم به گردن والدین و  معلمین و مسئولین خواهد بود که آیا فضا و بستر لازم را برای رشد این عزیزان فراهم نموده اند یا که خیر . البته  دانش آموزان عزیز اگر شما خواننده این مطلب هستید قطعا این نوع نگاه به کارتان نخواهد آمد چرا که شما  مسئول زندگی خود هستید و اگر بدترین والدین و بدترین معلمین را هم داشته باشید بایستی تلاش کنید تا سرنوشت خود را بدست گیرید و آینده مطلوبی برای خودتان رقم بزنید.  فراموش نکنید حتی در صورت بستر سازی مناسب مسئولین و فضا سازی خوب والدین باز هم کار تمام نیست و این شمایید که تصمیم گیرنده و رقم زننده آینده خود هستید بنابرین قصور والدین و مسئولین نمیتواند ساقط کننده مسئولیت از گردن شما باشد.

 اگرچه سه ضلع اصلی ذکر شد اما فراموش نکنیم‌ شهر ما در زمره محدود شهرهایی است که  عاملی کمکی همواره  برای بهبود اوضاع وجود داشته  که ما  غفلت کرده و از این خیرین عزیز به خوبی در این زمینه مددجویی نکرده ایم.  منظور از ما یعنی همه  شهروندان چرا که اگر برکه ای، مسجدی ، آسفالتی خراب می‌شد  به خیر گفتیم و آن‌ها نیز هیچگاه دریغ نکرده اند . حتی ساختمان مدرسه ها را خیرین ساخته و اگر  ایرادی داشته  در ترمیم ‌ آن نیز همکاری نموده اند اما آیا تا به حال  از آن‌ها خواسته ایم که برای آموزش پایه هزینه کنند؟ قطعا کم و بیش این‌کار انجام شده اما به هیچ‌ عنوان ‌کافی نبوده مسلما خیرینی که لطف و محبت آن‌ها درهمه عرصه ها شامل حال ما شده در این ‌زمینه هم دریغ نخواهند کرد اما آیا ما کسی را داشته ایم که این ایده را نزد‌ آن‌ها ببرد؟ و پس از آن آیا کسی را داشته ایم که قادر به اجرای این ایده ها و استفاده از مبالغ تخصیص داده شده را داشته باشد؟

 فراموش نکنیم دوستانی دلسوز در شهرمان پیگیر ساخت دانشگاه شدند و به حق  افراد لایقی برای انجام این‌‌کار بودند چراکه‌ امروز ما چهار دانشگاه در شهر داریم و همگی مشغول به فعالیت هستند، اما ایا چنین نجات دهندگانی را در علوم پایه داشته ایم؟ 

 زمانی که درخواست دانشگاه که بسیار پرهزینه تر از تمامی هزینه های آموزشی یک مدرسه هست  را داده ایم خیرین دریغ نکرده اند.  پس وای بر مایی که  از مدرسه غافل شدیم و فقط ازمسئولین انتقاد کردیم. تصور کنید در زمینه ساخت دانشگاه هم می‌خواستیم صرفا به درخواستمان به مسئولین اکتقا کنیم ‌آیا در این صورت حتی  یک دانشگاه‌ ‌ساخته شده بود؟ 

 امیدوارم جوانان ما که امروز در رده های آموزشی و مدیریتی فعالیت می‌کنند با الگو گرفتن از مدیرانی که با زحمات فراوان توانسته دانشگاهی بسازند ، ‌ این امر را در علوم پایه  پیاده نمایند و از مسئولین دانشگاهای اوز تقاضا دارم‌ حال که جامعه‌ ما امروز  نیاز  بیشتری به علوم پایه احساس میکند در این زمینه بودجه هایی را اختصاص داده  و به بستر سازی و برگزاری کلاس هایی با کیفیت در‌مدارس کمک کنند چرا‌که قابلیت و توانایی هایشان در این زمینه ثابت شده و کسانی‌که دانشگاهی عظیم را مدیریت می‌نمایند و از ابتدا دغدغه آموزش جوانان شهر را داشته اند امروز بهتر می‌توانند نیاز غالب جامعه اموزشی را تشخیص داده و به ترمیم آن بپردازند. همچنین خواست من از آن‌ها تربیت مدیرانی همچون خودشان برای پیگیری ایجاد و اداره مدارسی خاص با کیفیت بالاست و نمیدانم تا چه اندازه این ایده عملی است اما  می‌توان کلاس های آموزشی خاص را در دانشگاهایمان برای دانش آموزان برتر برگزار نمود.

البته ذکر این نکته ضروریست که مدارس نباید فقط جای درس خواندن باشد و اگر نوع زندگی و تفکر و احساس کردن را بتوانیم آموزش دهیم بسیار موفق تر عمل کرده ایم و زیربنای بهتری برای خوشبختی فرزندانمان بنا نهاده ایم.

 پیشنهاد بنده تشکیل کارگروهی فعال  متشکل از مسئولین و والدین در این زمینه است  چرا که  ریشه و زیربنای ساخت نسل های بعدی ماست و  می‌تواند سازنده و  پیش برنده  سایر مسائل نیز  در گذر زمان باشد.

 ضمن تشکر و  آروزی توفیق روز‌افزون برای مسئولین و فرهیختگانی که در این زمینه به تلاش پرداخته و می‌پردازند توضیح این‌نکته ضروری است  که‌هدف از نوشتن این چند خط  زیر سوال بردن تلاش هیچ عزیزی نبوده و ما زحمات‌معملین دوست داشتنی مان  را  هرگز از خاطر نخواهیم برد  صرفا روند  حاکم بر مدارس بیان شد چرا‌که‌ برای برون رفت از موضع ضعف  بایستی به آنها پرداخت و امید است  معلمین و فرهنگیان پرچمدار این پیشرفتها و تغییرات باشند  و  در زمینه های تخصصی آموزشی راه های بهتری را به ما نشان دهند.   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

11 Responses to “ارتقای سطح آموزش پایه نیازمند عزم همه جانبه”

  1. ابراهیم گفت:

    همشهری
    آقای احمدی سپاس از شما بخاطر شکار چنین مطلب عالی
    شهر ما همیشه به افراد فرهیخته و بزرگ اندیشی مانند آقای فقیهی نیاز دارد.

  2. ناشناس گفت:

    مطالب جالبی آقای آرش فقیهی مطرح کرده اند و این درد دل بسیاری از افرادی است که سینه شان انباشته از این غمها و مشکلات است بسیاری از این موارد در بعضی خبرها در قسمت تظرات خوانندگان به کرات تذکر داده شده که بهتر است خیرین دیگر سرنایه گذاری در زمینه ساخت دانشگاه کافی است ک بهتر است در زمینه تشویق دانش اموزان بومی اوز به درس خواندن و پرداخت جایزه و هدیه به افراد برای درس خواندن بخصوص در مقطع دوره دبیرستان یا مقطع دوم راهنمایی است و حتی معلمان خصوصی برای افرادیکه مستعد و ناتوان هستند بنمایند.بخشی مهمی از مشکلات به عدم وجود دبیران دلسوز و متعهد و با انگیزه بومی در اموزش و پرورش میباشد ۴۰ سال قبل بیش از ۶۰ نفر معلم و دبیر بومی در اموزش و پرورش حضور داشتند ولی الان نمیدانم چه وضعی دارد ؟حتما مانند گذشته نیست مطمن باشید اگر خیران اوزی در اوز حصور نداشتند الان مدارس وضعیتش شاید مشابه بعصی مناطق ایران که کپری و خشت و گلی است بود.آرزو دارم وضع بهتر از آنچه که هست شود

  3. Saranzmi گفت:

    مطلب خوب و جالبی بود،واسه پیشرفت کردن باید از پایه شروع کرد.
    حقیقتا که عدم توجه به علوم پایه باعث شکست و ضعف در مقاطع بالاتره
    مهندس فقیهی تشکر بابت متن پختتون

  4. راضیه رهبان گفت:

    آقای آرش فقیهی تمامی نکات ذکر شده قابل قبول و دیدگاه شما بسی ارجمند است شاید با نوشته های گرانبهای شما تلنگری به دنیای مردم شهرمان اوز باشد و همه در راستای بالا بردن بارعلمی دانش آموزان همکاری بفرمایند.

  5. Mehdi.fth گفت:

    عجب مطلب دقيق و درستي ، واقعا تمام نكاتي كه بايد در اوز رعايت بشه و شهر در اين مبحث كمبود داره به درستي گفته شده
    ايشالا كه همه بخونن و درك بيشتري از اين مسائل داشته باشن

  6. علی گفت:

    روش های اموزشی قدیمی امروزه کار ساز نیستن و معملما باید خودشونو به روز کنند . البته از نقش والدین هم نباید گذشت .

  7. فرهنگی گفت:

    حقا سخنانی صحیح و زیبا، دست مریزاد سایت پیام اوز بابت این مطلب خوب
    معلمین و والدین باید شرایط امروز را شناخته و رفتار تربیتی منطبق با علم روز از خود نشان دهیم.
    در غیر این صورت عقب ماندگی گریبانمان را میگیرد

  8. فرهنگی گفت:

    حقا سخنانی صحیح و زیبا، دست مریزاد سایت اوز امدوز بابت مقاله خوبتان
    معلمین و والدین باید شرایط امروز را شناخته و رفتار تربیتی منطبق با علم روز از خود نشان دهیم.
    در غیر این صورت عقب ماندگی گریبانمان را میگیرد

  9. فرهنگی گفت:

    دست مریزاد سایت اوز امدوز بابت مقاله خوبتان
    معلمین و والدین باید شرایط امروز را شناخته و رفتار تربیتی منطبق با علم روز از خود نشان دهند. اگر نه دچار عقب ماندگی میشویم

  10. ناشناس گفت:

    دانش آموزان و خانوادههاي محترم لازم است در فاصله زماني هر ماه با معلمان و دبيران در مورد كيفيت و عملكرد كيفي و كمي آموزشي جلسات برگزار نمايند تا نسبت به وضعيت آموزشي دوره تحصيلي بررسي و جويا شوند و پيگيري آن موجب تحريك و انگيزه براي ارتقاي سطح آموزشي معلمان و محصلين خواهد شد دانش آموزان با درخواست مكرر از دبيران خواهان بهبود و ارتقاي سطح آموزش شوند.

  11. ناشناس گفت:

    دبيرستانها لازم است در مقطع سه سال آخر تحصيلي دانش آموزان يعني سالهاي تحصيلي دهم و يازدهم و دوازدهم و حتي در مقاطع پائين تر با انتخاب مشاوران آموزشي و برگزاري جلساتي هر مشاور در حد نيم ساعت در هر دوماه بصورت انفرادي با والدين دانش آموزان و در حضور هر دانش آموز عملكرد آموزشي دانش آموزان را بررسي نمايند . اين شيوه موجب ميشود تا كنترلي بر روي درس خواندن دانش آموزان صورت گيرد و از طرفي ديگر دبيران به رفع نواقص شيوه آموزشي خودشان بپردازند. در اين زمينه بايد درس خواندن دانش آموزان با منع تماشاي فيلم هاي كامپيوتري و يا تلويزيوني و ماهواره اي و بازي با گوشي موبايل مواجه و سر لوحه برنامه هاي دانش آموزان قرار دهند و در موارد خاص درصورت كسب نمرات خوب دانش آموز در هر امتحان براي تشويق آنهم در روز تعطيل در حد يك يا دو ساعت اجازه تماشاي فيلم يا بازي مورد علاقه آنها موافقت شود. در غير اين صورت موفقيتي حاصل نخواهد شد. اين برنامه بايد توسط والدين و دانش آموز و مشاور دبيرستان كنترل و رعايت شود.

نظر سنجی
Sorry, there are no polls available at the moment.
آخرین نظرات
  • انتشار اين مقاله در روزنامه شهروند باعث شد كه شبكه بي بي سي فارسي مورخ 24-9-96 دربرنامه ديدبان به آن اشاره نمايد و مجري برنامه هم دروصف شهر اوز و افرادش بعنوان يك شهر فره...
    ه.د در مطلب: کتاب به جای تفنگ/گزارش شادی خوشکار از اوز، در روزنامه شهروند
  • از شوخي بگذريم به اعتقاد بعضي ها بهتر بود كارخانه تفنگ سازي اوز هم كماكان تا به امروز در كنار كتابخانه ها و كتابخوانها ي امروزي مردم شهر اوز فعال بود حداقل اين حسن را داش...
    ه.د در مطلب: کتاب به جای تفنگ/گزارش شادی خوشکار از اوز، در روزنامه شهروند
  • تقسیم متخصصین کاری به شخص خاصی. ندارد. اوز بیمارستانش تنزل درجه پیدا کرده از درجه یک به ۲ تنزل پیدا کرده بیمارستان اوز با سابقه زیاد به محلی برای فرستادن بیمار به لار وگر...
    همشهری خطاب به دلسوز در مطلب: گفت و گو با مهندس احمد سلمان‌پور
  • ازهمه بر وبچه های موزه مردم سناسی. تشکر میکنیم که باعث معرفی اوز به دیگران میشوند...
    همشهری در مطلب: حضور فعال یاران موزه مردم شناسی اوز در نهمین نمایشگاه بزرگ گردشگری پارس
  • دست همه دست اندرکاران به ویژه اقای احمدی. درد نکند اینشالا این بار اوز. سهر پایتخت کتاب ایرلن. شود. از اقای حمید خضری که. درصدد استقرار. کانون پرورش فکری. کودکان ونوجوانا...
    اوزی. از شیراز در مطلب: کتاب به جای تفنگ/گزارش شادی خوشکار از اوز، در روزنامه شهروند
  • توصيه ميكنم كيله همشهريان عزيز مطالب اين مقاله را بدقت مطالعه نمايند تا گوشه اي از تلاش كارگروه اوز نامزد پايتخت كتاب و خلاصه از تلاش مردم اوز و فيشوربراي ترويج كتابخواني...
    همشهري دلسوز در مطلب: کتاب به جای تفنگ/گزارش شادی خوشکار از اوز، در روزنامه شهروند
  • بنده. صادقانه. واحترام می گویم که چرا خطبای نماز جمعه. در اوز به مسایل اجتماعی. واحتیاجات ومطالبات مردم نمی. پردازند واز مسولین نمی خواهند که کمبودهای مردم را بر طرف نمای...
    کارمند. اوزی در مطلب: بیگدلی خطیب نماز جمعه اوز: قناعت در مصرف پسندیده است اما در کسب و کار نکوهیده / فایل صوتی
  • درضمن اونها شهرستان هستن ما هم بجای حرف زدن دنبال شهرستان شدن باشیم و ارتقا و کمتر حرف بزنیم ارد هم پیشرفت کرد ما ......
    دلسوز در مطلب: گفت و گو با مهندس احمد سلمان‌پور
  • در جواب دلسوز باید بگم در اوز ۱۹ متخصص آمده و داریم و نیاز نداشتیم این هم که کل منطقه از تمام متخصصین بی نیاز هستن بخاطر دکتر صباغی بود که نیست و الان ما در کل منطقه نیرو...
    دلسوز در مطلب: گفت و گو با مهندس احمد سلمان‌پور
  • ۲. روز قبل. از طرف علوم. پزشکی. لارستان ۱۷. پزشک متخصص جدید. به کادر درمانی بیمارستان. خنج. اضافه شده است ولی بیمارستان با سابقه. اوز در جا می زند وکسی نیست که از. سهمیه...
    کارمند. بیمارستان اوز در مطلب: گفت و گو با مهندس احمد سلمان‌پور